Twee volledige sollicitatieteksten, elk voor een andere situatie. Het format is bewust kort: een huwelijksaanzoek duurt 60 tot 90 seconden, wat 90 tot 150 woorden is. De namen zijn verzonnen, de structuur is echt: waarom jij, waarom nu, de vraag als laatste zin. De regels erachter worden uitgelegd op de pagina Schrijf huwelijksaanzoekspeech.
Voorbeeld 1: Het kalme huwelijksaanzoek thuis
Situatie: Zaterdagavond in het gedeelde appartement, na het avondeten, alleen zij twee. Hij heeft de tekst bij zich op een vel papier, ongeveer 130 woorden, ongeveer 75 seconden.
ik heb iets te vertellen, en ik heb het opgeschreven omdat ik het niet wil verpesten.
Zes jaar geleden dronk je per ongeluk mijn koffie in de keuken van jullie gedeelde flat en praatte je je zo charmant uit dat ik je een week later je eigen mok kocht. De beker staat nu in onze kast, tweede compartiment, naast de andere elf die zijn toegevoegd. Ik denk dat ik het toen al wist.
Jij bent degene met wie zondagen nooit te lang zijn en parades niet slecht zijn. Je kunt aan mijn stem aan de telefoon horen welke dag ik had. Ik wil het nooit anders. Ik wil oud worden met jou, in een appartement vol kopjes.
Anna, wil je met me trouwen?
Waarom dit werkt: De eerste zin maakt zenuwen tot bondgenoot; Wie het briefje ook uitlegt, hoeft het niet te verbergen. Het herinneringsbeeld is een object, de koffiemok, en verschijnt aan het einde weer: “een appartement vol kopjes” verandert de anekdote in een beeld van de toekomst. “Waarom jij” en “waarom nu” zijn elk twee zinnen, zonder één groot woord. En de vraag is de laatste zin, met volledige namen in plaats van koosnaampjes. Daarna is er niets meer, het moment behoort haar toe.
Voorbeeld 2: De toepassing in de familiekring
Situatie: Zondagse diner, beide families aan tafel, de twee zijn al acht jaar een stel. Ze stelt de vraag, hij vermoedt niets. Ongeveer 120 woorden, ongeveer 70 seconden.
Voordat het dessert wordt geserveerd, moet ik kort iets zeggen. Jonas, het raakt vooral jou.
Na onze eerste date vertelde ik mijn moeder dat ik iemand had ontmoet die de rekening wilde delen en nog steeds mijn paraplu vasthield. Ze zei: “Je neemt het mee.” Dat was acht jaar geleden, en je bent er nog steeds. Je bent bij elke verhuizing gebleven, bij elke griep en bij elk familiediner, zelfs bij de vermoeiende. Jullie weten allemaal welke ik bedoel.
ik wilde deze vraag hier stellen, voor de mensen die ons vanaf het begin hebben gevolgd.
Jonas, wil je met me trouwen?
Waarom het werkt: De tekst legt in één zin uit waarom het gezin er is: Ze heeft het verhaal vanaf het begin begeleid, de moeder verschijnt zelfs in de tekst. Dit zorgt ervoor dat de achtergrond gekozen lijkt. De kleine zijwaartse blik op de vermoeiende familiediners zorgt voor een lach zonder iemand in verlegenheid te brengen. Toch blijft de tekst de hele tijd aan Jonas gericht; De familie luistert mee, bedoelt hem. Belangrijk bij deze variant: het werkt alleen als duidelijk is dat de partner een voorstel eerder leuk vindt dan anderen. In geval van twijfel moet de vraag privé gesteld worden.
Het patroon achter beide teksten
Beide voorstellen beginnen met een eerlijke zin, hangen alles op een concreet plaatje, de beker of de paraplu, en eindigen met “Wil je met me trouwen?” als laatste zin. Niemand heeft rijm, citaat of grote woorden nodig. Als je je eigen tekst schrijft, zoek dan eerst je bekerdetail en bouw het voorstel eromheen. De pagina Schrijven van een huwelijksaanzoeksspeech laat zien hoe je dit stap voor stap doet; Na het ja helpt de Toespraak op het Verlovingsfeest je bij je volgende optreden.