Dwa kompletne przemówienia rodziców panny młodej, oba sformułowane w pełnej długości. Nazwy są wymyślone, mechanika jest prawdziwa. Po każdym przemówieniu znajduje się lista powodów, dla których się nosi, abyś mógł wypełnić wzór własnymi wspomnieniami. Struktura tego rozwiązania jest wyjaśniona na stronie Napisz przemówienie rodziców panny młodej.
Przykład 1: Przemówienie ojca panny młodej (trzy minuty)
Sytuacja: Uroczystość weselna z udziałem 90 gości, pierwsze przemówienie wieczoru jako przystawka. Ojciec panny młodej opowiada o swojej córce Kathi i jej mężu Janie.
Droga Kathi, droga Jan, drodzy goście,
zajęło mi to sześć tygodni na to przemówienie. Kathi potrzebowała około sekundy, by wcześniej powiedziała, że tak. Tak właśnie talenty w naszej rodzinie zawsze były rozdzielane: myślę, że ona decyduje. I ostatecznie miała rację.
Zanim opowiem wam o mojej córce, dziękuję wszystkim. Niektórzy opuścili Rosenheim o piątej rano, ciocia Grete leciała po raz pierwszy od dwunastu lat. To, że tu jesteś, to najlepszy prezent tego dnia dla Susanne i dla mnie.
Kathi miała siedem lat, gdy sprzedała ekspres do kawy na naszym festiwalu ulicznym. Nasz dobry, którego nadal używaliśmy. Otrzymała za to dwanaście euro, a kupujący również jej podziękował. Wtedy po raz pierwszy podejrzewaliśmy: To dziecko da radę. Nie podejrzewaliśmy jednak, że nigdy nie przestanie negocjować. Każdy, kto kiedykolwiek negocjował plan zmywania z Kathi, wie, o co mi chodzi. Jan, wiesz, o co mi chodzi.
Druga historia jest o dwadzieścia lat młodsza. Kiedy Kathi przeprowadziła się do Lipska po studiach, dzwoniła w niedziele. Cztery lata temu to się zmieniło: rozmowy stały się dłuższe, a każde drugie zdanie zawierało imię, którego nigdy wcześniej nie słyszeliśmy. Po trzech tygodniach Susanne powiedziała: “Wyjdzie za niego.” Postawiłem przeciwko temu. Susanne, dostaniesz dwadzieścia euro później przy stole.
Przygotowując się do tego dnia, nauczyliśmy się, że niektóre rzeczy nigdy się nie zmieniają. Kathi zaplanowała ten ślub jak wtedy uliczny festiwal: jeden stolik, trzy oferty na wymianę, a DJ ostatecznie zaakceptował warunki, które, jak sam mówi, “tak naprawdę nie istnieją z nim”. Panie Petzold, jeśli pan słucha, to był zaszczyt patrzeć, jak pan to robi.
Jan, naprawdę poznałem cię podczas twojej pierwszej zimy z nami. Samochód Kathi zepsuł się na A9 o wpół do trzeciej w nocy. Wstawałeś, przejechałeś 80 kilometrów, przywiózłeś je do domu, następnego dnia ciągnąłeś samochód do warsztatu i przy śniadaniu twierdziłeś, że i tak nadal nie śpisz. Od tamtego ranka wiem dwie rzeczy: można na ciebie polegać i nie robisz z tego wielkiego zamieszania. Witamy w naszej rodzinie. Już dawno cię przyjęliśmy, dziś będzie oficjalnie.
pokój dziecięcy Kathi jest moim biurem od dziesięciu lat. Więc długo ćwiczyliśmy puszczanie. Dziś jednak po raz pierwszy wydaje się ostateczny. I po raz pierwszy naprawdę dobrze.
życzę wam obojgu, byście kontynuowali negocjacje jak wcześniej: głośno, uczciwie i z taką silną wolą, że oboje ostatecznie wygrają. I chciałbym, żeby rozmowy pozostały w niedziele. Krótko mówiąc, z mojego punktu widzenia, najważniejsze jest to, żeby przychodzili. Wznieśmy ze mną toast: za Kathi i Jan!
Dlaczego to działa: Wstęp zamienia twoją nerwowość w śmiech i przedstawia pannę młodą jako postać w dwóch zdaniach. Obie anegdoty mają wiek, miejsce i liczbę (siedem lat, dwanaście euro, wpół do drugiej na A9). Sala widzi ich przed sobą i opowiada im na nowo. Pan młody dostaje własną scenę z dowodem, powitanie zależy od obserwacji, a nie od pustej frazy. Odpuszczenie jest w dwóch zdaniach i staje się pozytywne. Toast nawiązuje od początku do motywu negocjacji: przemówienie ma wspólny wątek od pierwszego do ostatniego zdania. A wbudowany zakład daje gościom nawet temat rozmowy na wieczór.
Przykład 2: Przemowa matki panny młodej (dwie i pół minuty)
Sytuacja: darmowa ceremonia ślubna w ogrodzie, 60 gości, matka panny młodej przemawia po przyjęciu z szampanem. Córka Anna wychodzi za Feliksa.
Droga Anno, drogi Feliksie, drodzy przyjaciele,
gdy Anna miała cztery lata, przez rok codziennie nosiła żółte gumowe buty. W słońcu, w środek lata, podczas pierwszego dnia siostry w szkole. Dyskutowaliśmy, kusiliśmy, groziliśmy. W sierpniu postawiliśmy ją przed drzwiami w sandałach, Anna wróciła boso do domu i wyszła w butach. W pewnym momencie zrozumiałem: Jeśli Anna zdecydowała, to Anna zdecydowała. Dziś stoję tutaj i po raz pierwszy jestem całkowicie wdzięczny za tę upartość. Bo pięć lat temu Anna zdecydowała się na Felixa.
Felix, dokładnie pamiętam twoje pierwsze Boże Narodzenie z nami. Prawie nie mówiłeś podczas kolacji, a ja pomyślałem: nieśmiały, chłopak. Wtedy mój ojciec zaczął mówić o swoim modelu kolejowym: temacie, na którym nasza rodzina opuszcza pokój od trzydziestu lat. Słuchałeś przez dwie godziny i zadawałeś pytania. Prawdziwe pytania, z pytaniami. Dziadek wciąż o tobie mówi. Tego wieczoru wiedziałem, że zostajesz.
Od tamtej pory was obserwuję. Remontowałeś swoje mieszkanie w Kassel w zeszłym roku. Trzy miesiące, kufer pełen paragonów z sklepów z narzędziami, a potem Anna powiedziała: “Kłóciłyśmy się tylko o tapetę.” Mówię to z doświadczenia trzydziestu lat małżeństwa z ojcem Anny: jeśli potrafisz razem tapetować, możesz się razem zestarzać.
Annie, mówiłem ci już tyle razy, czego ci życzę: osoby, która słucha, nawet gdy robi się niekomfortowo. Teraz siedzi obok ciebie, a ty znalazłaś go sama, mimo że od trzech lat sugeruję synów moich kolegów. Ty też byłeś uparty. Ty też tam byłeś.
Felix, nie mamy syna. Od pięciu lat czuję, że to jest inaczej. Przywiozłeś mojemu ojcu wóz na diamentową rocznicę ślubu, naprawiasz z nami rzeczy, zanim ktoś o to poprosi. Zostań taki sam i dzwoń w niedziele, nawet jeśli Anna nie ma czasu. Zwłaszcza wtedy.
życzę wam dwóch niedzielnych poranków, kiedy nikt nie musi wstawać. Spór, który kończy się przed północą. A za kilka lat może dziecko, które przez rok będzie nosiło gumowe buty. Będziesz wiedział, co robić.
Za Annę i Felixa!
Dlaczego to działa: Jeden obraz niesie całą mowę: gumowe buty na początku wywołują śmiech, wyjaśniają charakter panny młodej i wracają w ostatnim życzeniu. Drabinka kończy się bez wymuszenia. Scena z Feliksem zawiera weryfikowalne dowody (dwie godziny jazdy modelarską koleą, dziadek jako świadek na korytarzu), co przewyższa wszelkie wyliczenie jego cech. Akapit skierowany do córki zamienia upór w drugi motyw i przypadkowo przyznaje się do własnego błędu: autoironii mówiącej zamiast pouczania pary. Powitanie składa się z czterech krótkich zdań, a ostatnie życzenia są tak konkretne (niedzielny poranek, kłótnia przed północą), że żadna inna para na innym weselu nie mogłaby ich tak samo usłyszeć.
Wzór stojący za obiema przemówieniami
Obie mają ten sam plan: osobiste wprowadzenie ze śmiechem, jedna lub dwie anegdoty dotyczące wieku i miejsca zamieszkania, osobna scena dla nowej osoby w rodzinie, konkretne życzenie, toast. Oba występują poniżej pięciu minut, ponieważ każde opowiadanie ma swoje zadanie i żadne nie jest ozdobne. Jak wypełnić tę strukturę własnymi wspomnieniami jest na stronie Napisz przemówienie rodziców panny młodej: eloqole prosi o chwile i pisze twoją przemowę z nich, aż do minuty.