Przemówienie z okazji założenia stowarzyszenia wygłasza inicjator lub inicjatorka na początku zgromadzenia założycielskiego: pięć minut na to, dlaczego to stowarzyszenie jest potrzebne, co ma osiągnąć i dlaczego obecni powinni się do niego przyłączyć. Potem następuje uchwalenie statutu, wybór zarządu i sporządzenie protokołu. Przemówienie wyjaśnia „dlaczego”, a porządek obrad – „jak”.
Kiedy wygłasza się przemówienie: zgromadzenie założycielskie
Zarejestrowane stowarzyszenie powstaje podczas zgromadzenia założycielskiego. Żeby wpisać je do rejestru stowarzyszeń, potrzeba co najmniej siedmiu członków założycieli – tak wymaga niemiecki kodeks cywilny (BGB). Zgromadzenie przebiega według ustalonego porządku: powitanie, przedstawienie zamierzeń, dyskusja i uchwalenie statutu, wybór zarządu, podpisanie protokołu założycielskiego. Potem zgłoszenie trafia przez notariusza do sądu rejonowego.
Przemowa na zgromadzeniu założycielskim to drugi punkt tego porządku obrad – czyli przedstawienie zamierzeń. To jedyna chwila tego wieczoru, która może poruszyć ludzi; wszystko, co potem, to już tylko formalności. Kto tutaj sucho wygłasza projekt statutu, marnuje ten wieczór. Kto opowie, dlaczego to stowarzyszenie jest potrzebne, dostanie na koniec siedem podpisów i jeszcze kilka więcej.
Struktura: od okazji do zaproszenia
1. Okazja. Opowiedz o konkretnej sytuacji, od której wszystko się zaczęło: zamknięta biblioteka szkolna, zamknięte boisko, trzy rodziny, które spotkały się na festynie wiejskim. Ta historia stanowi podstawę całego przemówienia.
2. Cel. Co stowarzyszenie ma osiągnąć za rok i za pięć lat – jak najkonkretniej: ponownie otwarta biblioteka, 50 członków, własny festyn letni. Mgliste wizje nie przekonają żadnego skarbnika.
3. Obecna sytuacja. Co już mamy: współdziałających, lokal, zgodę gminy, 800 euro darowizn na start. Każdy dokument pokazuje obecnym, że projekt ma szansę się udać.
4. Dlaczego stowarzyszenie? Przejście od luźnej inicjatywy do stowarzyszenia (e.V.) ma praktyczne powody: zarejestrowane stowarzyszenie może wystawiać pokwitowania darowizn, prowadzić konto, jest ubezpieczone i negocjuje z miastem, szkołą czy związkiem jako osoba prawna. Wystarczą dwa zdania na ten temat; szczegóły wyjaśnia statut.
5. Zaproszenie. Na koniec trzeba poprosić o coś konkretnego: uchwalcie dziś statut, zostańcie członkami, zgłoście się na stanowiska. Potem oddajesz głos przewodniczącemu zgromadzenia. Przemowa założycielska bez wezwania do działania to po prostu wykład.
Odpowiednia długość: pięć minut, potem statut
Pięć minut przemowy to około 750 słów. Wieczór raczej nie wytrzyma dłuższego wystąpienia, bo po przemowie czeka dyskusja nad statutem, wybory zarządu i protokół założycielski – razem to dobra godzina. Twoje przemówienie to emocjonalna część wieczoru; postaraj się, żeby było zwięzłe, żeby energia wystarczyła aż do wyborów. Jeśli zakładasz stowarzyszenie w małym gronie przy kuchennym stole, wystarczą trzy minuty. Na publicznym zgromadzeniu z 50 gośćmi może to być siedem minut.
Warianty: zgromadzenie, uroczystość, prasa
Zgromadzenie założycielskie. To standardowy i najważniejszy przypadek: właśnie tu decyduje się, czy osoby zainteresowane staną się członkami. Struktura jak powyżej, z głosowaniem nad statutem zaraz po przemówieniu.
Uroczystość założycielska lub pierwsza impreza stowarzyszenia. Formalności za nami, stowarzyszenie jest zarejestrowane, teraz czas pokazać się publiczności. Przemowa jest krótsza i pełna wdzięczności: co się wydarzyło od momentu założenia, kto pomógł, co będzie dalej. Zachęcanie do członkostwa zostaw na koniec, podając konkretną kwotę składki i sposób zapisania się.
Konferencja prasowa. Lokalne gazety drukują liczby i cele. Przygotuj dwa zdania, które można zacytować: jedno o powodach założenia stowarzyszenia, drugie o pierwszym projekcie z terminem realizacji. Resztę i tak redakcja skróci.
Na czym polega sztuka formułowania tekstu
Opowiedz historię powstania, podając datę i miejsce. „W listopadzie staliśmy przed zamkniętą biblioteką” – to lepsze niż jakikolwiek ogólny opis problemu. Moment, który was połączył, to najsilniejszy element przemowy.
Liczba jako punkt odniesienia. 120 dzieci bez kursu pływania, 40 lat pustostojącej kuźni, 9 000 euro rocznego zapotrzebowania. Liczba, którą wszyscy zapamiętają, od pierwszego dnia daje stowarzyszeniu mierzalny cel.
Wcześnie mów „my”. Najpóźniej od drugiej minuty przemowa należy do wszystkich obecnych w sali. Z „denerwowałem się” robi się „możemy to zmienić”. Kto do końca mówi „ja”, ten zakłada fanklub.
Szczerze ogłaszaj stanowiska. Za chwilę wybierzemy zarząd. Powiedz, ile zajmuje wykonywanie poszczególnych zadań: prowadzenie kasy to dwie godziny w miesiącu, prowadzenie protokołów – jedna. Szczere informacje obniżają barierę przed zgłoszeniem kandydatury.
Najczęstsze błędy
Powtarzanie treści statutu. Zaraz omówimy go punkt po punkcie. Kto wyprzedza to w przemówieniu, prowadzi dyskusję podwójnie.
Prawo stowarzyszeniowe jako główny temat. Wizyta u notariusza, sąd rejestrowy, status organizacji pożytku publicznego: wszystko to jest ważne, ale to tylko kwestie administracyjne. Stowarzyszenie powstaje, bo ludzie chcą coś zmienić; o tym musi być mowa w przemówieniu.
Zbyt wielkie obietnice. Kto przy zakładaniu stowarzyszenia zapowiada mistrzostwo kraju albo 500 członków, ten na pierwszym walnym zgromadzeniu stoi z pustymi rękami. Obiecaj pierwszy projekt, z konkretnym terminem.
Zakończenie bez wezwania do działania. „Dzięki za przybycie” marnuje moment, w którym wszyscy są gotowi coś podpisać.
Wymień wszystkich. Przy 15 członkach założycielach grupa przestaje słuchać już przy ósmym nazwisku. Przedstaw zespół założycielski jako grupę i wymień maksymalnie dwie kluczowe osoby.
Dwa kompletne przemówienia wraz z analizą znajdziesz w przykładach dotyczących założenia stowarzyszenia. A jeśli stowarzyszenie pewnego dnia osiągnie okrągłą liczbę lat, czeka na ciebie przemówienie jubileuszowe.
Jak stworzyć przemowę na założenie stowarzyszenia z eloqole
Podajesz eloqole pięć informacji: okazję do założenia, cel, stan przygotowań, liczbę spodziewanych gości i ton. Na tej podstawie powstają różne wersje przemówień na zgromadzenie założycielskie lub uroczystość założycielską, a każda z nich kończy się jasnym zaproszeniem. Wpisujesz imiona i liczby, czytasz przemówienie raz na głos – i zgromadzenie może się rozpocząć.