Dwie kompletne mowy na wydarzenia charytatywne: patronka otwiera koncert charytatywny na rzecz kliniki dziecięcej, przewodniczący klubu przemawia przed startem biegu charytatywnego. Liczby i nazwy są zmyślone, cztery klocki są prawdziwe: okazja, cel z liczbą, podziękowanie, oddanie sceny. Klocki w szczegółach tłumaczy strona Mowa na wydarzeniu charytatywnym.
Przykład 1: Patronka otwiera koncert charytatywny
Sytuacja: koncert charytatywny w hali miejskiej, 700 gości, patronka przemawia przed pierwszym utworem, dobre dwie minuty.
Dobry wieczór Państwu,
kiedy komitet wspierający zapytał mnie w lutym, czy obejmę patronat nad tym wieczorem, poprosiłam o wizytę w klinice dziecięcej, zanim się zgodzę. Stanęłam wtedy na oddziale 7, w świetlicy. Stoi tam regał na książki, a na regale leżą kasety. Kasety. Ta sala jest tak stara jak niektórzy rodzice, którzy tam czekają. Ordynator przepraszał za ten stan. Powiedziałam mu, że nie jego to wina, i zamiast tego poprosiłam o kosztorys.
Właśnie po to są Państwo dziś tutaj. Z tej sali powstanie pokój zabaw i nauki, z kącikiem, w którym pedagodzy szpitalni prowadzą lekcje, żeby dziecko po sześciu tygodniach na oddziale nie straciło jeszcze roku szkolnego. Przebudowa kosztuje 42 000 euro. 27 000 zebrało się od lutego. Państwa bilety, napoje i puszki na datki przy wyjściu pracują dziś wieczorem nad pozostałymi 15 000.
Ten wieczór zawdzięczają Państwo ludziom, którzy pracują nad nim od miesięcy. 54 muzyków orkiestry powiatowej gra bez gaży i od kwietnia próbuje w co drugą niedzielę. Hala miejska rezygnuje z opłaty za wynajem. Komitet wspierający, dwanaścioro wolontariuszy, sprzedał 700 biletów, ostatnie 40 wczoraj wieczorem przez telefon. A za sceną piętrzy się 30 ciast na przerwę, upieczonych przez rodziny z oddziału.
Jeszcze jedno zdanie o dzieciach z oddziału 7. Troje z nich namalowało obrazki do książeczki programu, trzymają je Państwo teraz w rękach. Dziewczynka z niebieskim słoniem została wypisana przedwczoraj. Dziś siedzi z rodzicami w piątym rzędzie.
Więcej mówić nie muszę; od teraz przejmuje muzyka. Życzę nam pełnego brzmienia, a oddziałowi 7 pokoju, w którym znów się bawi. Scena wolna!
Dlaczego to działa: Patronka zaczyna od sceny, którą przeżyła sama, kaset na regale, i dowodzi celu mocniej, niż mogłaby jakakolwiek broszura. Cel stoi w trzech liczbach: 42 000 kosztu całości, 27 000 zebrane, 15 000 otwarte. Każdy gość wie dzięki temu, nad czym pracuje ten wieczór. Podziękowanie wiąże orkiestrę, halę i komitet z konkretnym wkładem, od niedzielnych prób po 40 biletów przez telefon. Dziewczynka w piątym rzędzie łączy cel z salą, bez ckliwości. Ostatnie zdanie to oddanie sceny, mowa ustępuje na bok.
Przykład 2: Przewodniczący klubu przed biegiem charytatywnym
Sytuacja: boisko w sobotni poranek, 187 zgłoszonych biegaczy na starcie, przewodniczący przemawia tuż przed strzałem startera.
Drogie biegaczki, drodzy biegacze, drodzy sponsorzy, drodzy gapie!
Zrobię to krótko, przecież jesteście już rozgrzani. Trzy rzeczy, potem pada strzał startera.
Po pierwsze: po co biegniemy. Domowe hospicjum dla dzieci Sonnenweg opiekuje się w powiecie 23 rodzinami, w których ciężko choruje dziecko. Opiekunki i opiekunowie przychodzą do rodzin co tydzień, społecznie, średnio przez dwa lata. Ich szkolenie i tak kosztuje: 1 200 euro na osobę. Czterech nowych opiekunów czeka na swój kurs. Za nich dziś biegniemy.
Po drugie: jak to działa. Jedno okrążenie tego boiska mierzy 400 metrów i daje dwa euro, ufundowane przez 31 firm i osób prywatnych z okolicy. Kto zamiast biec przejdzie cztery razy, też wybiegał osiem euro; tu liczy się każde okrążenie. W zeszłym roku uzbierało się 2 340 okrążeń. Znacznik wisi przy stoliku liczących. Wiecie, co robić.
Po trzecie: podziękowanie. Dla sędziów na trasie i liczących okrążenia z klubu gimnastycznego. Dla wiejskiej piekarni Vosskamp za 300 bułek z rodzynkami na mecie. Dla ekipy DRK przy boisku, która, mam nadzieję, przez cały poranek będzie tylko jeść bułki. I dla was: 187 zgłoszonych biegaczy, od rocznika 2019 po rocznik 1941. Panie Buschmann, to Pan jest rocznik 1941, w zeszłym roku było jedenaście okrążeń. Zapowiedział Pan, że tym razem przejdzie dwanaście. Na wszelki wypadek postawiliśmy przy trasie krzesło. Cały klub pozdrawia swojego rekordzistę.
To wszystko. Kubki stoją przy stoliku liczących, liczymy do dwunastej, potem przejmuje grill. Na miejsca, gotowi, a resztę powie zaraz syrena!
Dlaczego to działa: Zapowiedziana trójdzielna struktura trzyma biegaczy, którzy stoją na starcie i nie zniosą długiej mowy. Cel dostaje twarze i precyzyjny rachunek: 23 rodziny, 1 200 euro za szkolenie, czterech czekających opiekunów. Przeliczenie na okrążenia tłumaczy wielki cel na walutę tego poranka, dwa euro za 400 metrów, a zeszłoroczny wynik 2 340 okrążeń stawia cel, nie prosząc o datki. Podziękowanie wymienia nazwy i liczby zamiast logotypów, a pan Buschmann, rocznik 1941, daje stawce biegaczy postać, z której wszyscy się uśmiechają. Zakończenie to sam przebieg startu.
Wzór za tym
Obie mowy składają się z tych samych czterech klocków: okazja w jednym zdaniu, cel z liczbą, zebrane podziękowanie, oddanie sceny. Patronka ma dwie minuty i publiczność na siedząco, przewodniczący 90 sekund przeciw drżącym łydkom; dlatego zapowiada swoją strukturę i przelicza cel na okrążenia. Żadne z nich nie prosi wprost o pieniądze, format zbiera je sam. Kiedy piszesz własną mowę charytatywną, zdobądź najpierw tę jedną liczbę, po której mierzy się sukces. eloqole zbuduje resztę wokół niej.