İki tam onay konuşması, her biri farklı bir rolden: ana yemekten sonra vaftiz anne, kutlamanın açılışında baba. İsimler uydurulmuş, mekanikler gerçek. Her konuşmadan sonra, neden giydiğine dair bir liste vardır ki bu deseni kendi durumunuza uygulayabilesiniz. Arkasındaki yapı, Onay için Konuşma sayfasında açıklanmıştır.
Örnek 1: Onay töreninde vaftiz anne
Durum: Ayin sonrası cemaat salonunda kutlama, vaftiz annesi tatlıdan önce konuşuyor, iyi üç dakika.
Sevgili Marlene, sevgili aile, sevgili misafirler,
on dört yıl önce, St. Mary’s Kilisesi’ndeki vaftiz fontunun yanında durdum ve sana bakacağıma söz verdim. Bu sözü tamamen uyuyarak geçirdin. Bugün burada oturuyorsun ve uyanıksın. Dürüst olmak gerekirse, çoğumuzdan daha uyanık.
Sana Marlene’i herhangi bir ifadeden daha iyi tanımlayan bir an anlatayım. Geçen sonbahar, hentbol turnuvasından dönerken arabada oturuyorduk, üst üste üçüncü kaybedilen maçtı. Cesaret verici bir şey söyledim, böyle vaftiz babası cümleleri. Marlene pencereden dışarı baktı ve şöyle dedi: “Şu anda kaybediyoruz çünkü atmaktan korkuyoruz. Bir dahaki sefere ben atacağım.” Bir dahaki kez attı. Üç gol, yine kaybedildi. Ama o attı.
Annen bana, onay dersinde şüphe ettiğinde inanmasına izin verilip verilmediğini sorduğunu söyledi. Papaz bunu bir süredir düşünmüş olmalı. Sorunun, on dört yaşımdayken aldığım çoğu cevabdan daha iyi olduğunu düşündüm.
Tam olarak bundan sonra gelen her şey için sana diliyorum: atman ve istemen. Onay sözün Mezmur 37’de şöyledir: “Yollarını Rab’be teslim et ve O’na umut et.” Bunu kendin seçtin ve bence sana yakışıyor. Kendin yapmanız gereken şeyler ve güvenle verebileceğiniz şeyler var. Sanat ikisini ayırt etmek olacak. Bugünden sonra bile bu konuda yardımcı olmaktan mutluyum.
Çünkü resmi olarak vaftiz ebeveynliğim bugün sona eriyor, kilise düzeninde de öyle diyor. Bunu görmezden gelmeye karar verdim. Bu yüzden benimle katlanmak zorunda kalacaksın: hentbol turnuvalarında, film gecelerinde ve ailenle konuşmak istemediğin her şeyde. Acil durum numarası aynı kalıyor.
Koridordaki yetişkinlere bir not: Marlene bu konuşmayı önceden okudu ve onayladı. İki silinme oldu. Hangisi olduğunu asla bilemezsin.
Sevgili misafirler, Marlene’e kadeh kaldırın: onaylandı, on dört yaşında ve atma kolu şüphelilerinden daha cesur. Sana selamlar, Marlene.
Bu konuşmanın neden işe yaradığı: Giriş çemberini vaftiz için kapatır ve uykulu söz ile ilk kahkahayı getirir. Ana anekdot mutlu bir son olmadan bitiyor, üç gol, yine kaybedilmiş, ve bu yüzden inandırıcı: karakteri gösteriyor, geçmiş sicili değil. Onay sözü kişisel olarak yorumlanır ve anekdotla (“attığın anekdot”) ilişkilendirilir. Birçok vaftiz ebeveynin gizlediği sponsorluğun kanonik sonu, vaftiz annesine acil bir numara ile bir söz veriyor. Marlene’in bahsedilen açıklaması, tesadüfen konuşmanın onay ve onay hakkına saygı gösterdiğini gösteriyor ve sondan bir önceki kahkahayı sunuyor. Ve kadeh kaldırış, konuşmanın bittiğinin net bir işareti verir.
Örnek 2: Baba bir akşam yemeği konuşması olarak
Durum: Bir restoranda onay partisi, baba akşam yemeğinden önce kutlamayı açıyor, üç dakikadan biraz daha az bir süre.
Sevgili Elias, sevgili aile, sevgili dostlar,
hepinizin burada olması güzel. Bazılarınız bu sabah altıda kiliseye oturmak için ayrıldı. Bunun için size çok kredi veriyoruz ve yemekler yakında gelecek, söz veriyorum.
Elias, tabaklar düşmeden önce sana bir şey söylemek istiyorum. İki yıl önce, onay dersleri için kayıt oldu ve annenle ben bilerek sessiz kaldık. Kimse zorlamadığında ne yapacağınızı görmek istedik. Arkadaşların için kaydoldun, dedin. Ve sonra bu Çarşamba günü geldiniz, Onay öğleden sonra eve döndüğünüzde akşam yemeğinde İncil’de neden bu kadar çok tartışma olduğunu sordunuz. O akşam masada yıllardır olmadığı kadar uzun süre oturduk.
Bu benim için değişti: Tartışmak için bir kişi oldun. Karşı çıkıyorsun, sebep istiyorsun, artık “çünkü durum böyle” diye yetinmiyorsun. Yorucu mu? Bazen, özellikle Salı günleri. Ama çocuklar tam da böyle masada oturmayı sevdiğin insanlara dönüşüyor.
Deden daha önce ayinden sonra bana fısıldadı: “Çocuk kutsama sırasında ileriye baktı.” Dedeni tanıyorsun: Daha fazla takdir onunla hiçbir cümleye sığmaz. Ne kadar değerli olduğunu biliyorsun.
Bu sabah ilahi ayinde kutsamanızı aldınız. Size tek bir görev veriyoruz: Soran biri olarak kal. Cevaplarınız sık sık değişir. Sorularınız zaten iyi.
küçük kız kardeşinizin bile sessiz olduğu bir ayin için Pastör Wiegand ve kilise cemaatine teşekkür ederim. Bu neredeyse bir mucizeye ulaşıyor. Ve bu günü bizimle kutlayan herkese teşekkür ederim.
Elias, annen ve ben seninle gurur duyuyoruz ve bugün bunu tanıkların önünde söyleyebiliriz. Hepinize iyi iştah, oğlumuza da şerefe.
Bu konuşma neden işe yarıyor: Baba ev sahibi görevlerini iki cümleyle ve mizahla üstleniyor: Varış teşekkür edildi, yemek duyuruldu, beklentiler belirlendi. Ana anekdot bir akşam yemeği sohbeti: küçük, somut, maruz kalmadan ve oğlu kendi başına karar veren biri olarak gösteriyor. “Tek bir ödev” alışılmış eğitim zincirinin yerini alıyor ve doğrudan hikayeden çıkıyor. Pastör ve cemaate teşekkürler, küçük kız kardeş hakkında küçük bir kahkaha yaratıyor, böylece bu zorunlu bir egzersiz olarak kalmıyor. Sonuç, gurur cümlesini yemek işaretiyle birleştirir: Konuşma, kimse saate bakmadan biter.
Her iki konuşmanın ardındaki kalıp
İkisi de aynı temel planı takip eder: doğrudan onaya hitap etmek, gerçek hayattan tek bir sahne, ileriye yorum, bir kutsama ya da net bir son sinyalle tebrikler. Değişen rol var: vaftiz annesi daha kişisel ve yaramaz olabilir, baba ise ev sahibi görevlerini de üstlenir. Kendi konuşmanızı inşa ediyorsanız, önce bu genç kişinin kim olduğunu gösteren tek sahneyi arayın. Diğer her şey onun etrafında düzenlenmiş. Uzunluk, varyantlar ve tipik hatalarla birlikte tam yapı, Onay için Konuşma sayfasında açıklanır ve eloqole size isimleriniz ve anılarınızı içeren taslağı yazar.