Hoparlörlü araçlar, yankı ve ayakta duran seyirci için yazılmış iki tam miting konuşması. Girişimler, yerler ve isimler icat edilir, mekanikler gerçek. Her konuşmadan sonra, hangi karakterin hangi noktada çalıştığı, özellikle de talebin nerede yapıldığı ve neden üç kez kelimesi kelimesine aynı duyulduğu yazılır. Arkasındaki plan Demo Konuşmasını Yaz sayfasında açıklanmıştır.
Örnek 1: Ebeveynlerin girişiminin annesi
Durum: Belediye binası önünde miting, yaklaşık 250 katılımcı tabela takıldı, hoparlörlü vagondan dört dakika konuşma süresi. Belediye meclisi 15 Ekim’de toplanacak.
Benim adım Maren Külper. Oğlum Jannis yedi yaşında, 2b sınıfına gidiyor ve okula giden yolu 900 metre uzunluğunda. Bu 900 metrede trafik ışığı ve zebra geçişi yoktur. Bu yüzden bugün burada duruyoruz.
Saydık: üç hafta boyunca, her sabah Talstraße’de panolarla, yedi buçuk sekizde 1.100 araba, 214 çocuk bu sokağı geçiyordu. Başvuran taleplerimiz var, üçü: ilki Mart 2025’te reddedildi, ikincisi Ekim ayından beri “gözden geçiriliyor”, üçüncüsü ise komitede. Bekledik: bir buçuk yıl. Bugün beklemeyi bitirdik.
Ocak ayından bu yana, Talstraße’deki ebeveynler, bir çocuğun geri atladığı, arabayı tamamen frenlediği veya bir sürücünün korna çaldığı on bir durumu kaydetti. Her biri, kamu düzeni ofisinin Mayıs ayından beri bildiği bir listede tarih ve saatle birlikte listelenmiştir. On bir kez iyi geçti. On ikinci kez beklemiyoruz.
Bu yüzden bugün bir buçuk yıldır belediye meclisine yazdıklarımızı yüksek sesle söylüyoruz. Talep ediyoruz: Okulun önünde 30 km/s hızda Talstraße’de trafik ışıkları, 15 Ekim’e kadar karar verilmeli.
Yönetim, bunun kontrol edilmesi gerektiğini söyler: trafik gösterisi, gürültü raporu, bölgenin sorumluluğu. Şehir raporuna göre, bir trafik ışığı 110.000 euro tutarında. Sanayi parkındaki kavşak 1,4 milyon tutarlı olup 14 ay sonra tamamlanmıştır. Yani istersen işe yarıyor. Yani bir kez daha, şu anda açık olan belediye binasındaki tüm pencereler için. Talep ediyoruz: Okulun önünde 30 km/s hızda Talstraße’de trafik ışıkları, 15 Ekim’e kadar karar verilmeli.
Belediye meclisi 15 Ekim’de toplanacak. Orada olacağız. Tribünlerde oturacağız, ellerinde tuttuğun aynı tabelalarla birlikte. O zamana kadar toplamaya devam edeceğiz: 1.900 imzamız var, aşağıdaki bilgi standında önümüzdeki yüz imza listesi var.
Jannis bu sabah neden mikrofona ihtiyacım olduğunu sordu. Dedim ki: Şehir bizi duysun diye. Yardım ederim. Son bir kez, hep birlikte. Talep ediyoruz: Okulun önünde 30 km/s hızda Talstraße’de trafik ışıkları, 15 Ekim’e kadar karar verilmeli.
Teşekkürler. Ve 15 Ekim’de meclis salonunda.
Bu konuşma neden işe yarıyor: Talep üç kez aynı ifadelerle yapılıyor: delillerden sonra, dolaylı karşılaştırmadan sonra ve son cümle olarak. Reverb ile bir yolda, bu bir stilistik hata değildir; Sadece yarısını duysanız bile, talebi tam olarak duyacaksınız. Anafora ikinci paragrafta yer alıyor: “Saydık. Yazılı taleplerimiz var. Bekledik.” Üç aynı cümle başı, inisiyatifin hikayesini on beş saniyede anlatır ve molayı hazırlar (“beklemeyi bitirdi”). Konuşmacı tüm bölüm boyunca “biz” harfiyle konuşur ve sadece iki kez “i” olarak görünür: başta Jannis ve 2b ile, sonunda ise mikrofon sorusuyla birlikte. Kişisel parantez “biz”e bir yüz verir ama konuşmayı özel bir hikayeye çevirmez. En güçlü kanıt, şehrin kendi bütçesinden yapılan bir karşılaştırmadır: 110.000 euroluk trafik ışıkları ile 1,4 milyon kavşak var. Ve son, tarih ve yerle bir sonraki adımı belirtiyor: seyirci tribünü, 15 Ekim.
Örnek 2: Yüzme havuzu vatandaşlarının girişiminin emeklisi
Durum: Açık hava yüzme havuzu kapısının önünde son miting, yaklaşık 400 katılımcı, beş dakika. Belediye meclisi kapanış konusunu 12 Kasım’da tartışacak.
Benim adım Werner Kruse, 71 yaşındayım ve burada bir anahtar tutuyorum. Bu, yüzme kulübümüzün ekipman odasının anahtarı. 1994’te eski cankurtarandan aldım, çünkü zaten sabah kapıda hep ilk ben oluyordum. Bir meclis kararı şimdi bu anahtarı benden almak istiyor.
1986’da, 31 yaşındayken yüzme kulübüne katıldım. Bu 40 yıl önceydi. Bu 40 yıl boyunca, 1.400 çocuğun denizatını aldım ve her sertifikayı kendim imzaladım. Bu 40 yılda, sezonun açılışında kurdeleyi kesen ve “şehrin kalbi”nden bahseden üç belediye başkanı gördüm. Ve bu 40 yılda kimse havuzumuzda boğulmadı. İlçe yolundaki taş ocağı gölünde aynı dönemde iki gölde bulunuyordu.
Şimdi şehir meclisinin 12 Kasım gündeminde tek bir kelime var: “Kapanış”. Sebebi: Yıllık 420.000 euro sübvansiyon. Hesap yaptım. Geçen yaz 61.000 ziyaretçi ile 420.000 euro, bu, yüzücü başına altı euro 89 demek. Altı euro 89 karşılığında, bir çocuk burada ayakta kalmayı öğrenir. Şehir, tiyatro festivalini bilet başına 17 euro ile finanse ediyor ve bu doğru. O zaman yüzme için altı euro 89 kapatmak için bir sebep değil.
Bu yüzden bugün buradayız, 400 kişi bu kapının önünde. Talep ediyoruz: Kapanış gündemden çıkarılacak ve şehir meclisi 30 Kasım’a kadar bir yenileme konsepti sunacak.
Boş el gelmeyiz. Derneğin 180 üyesi vardır; bunların 60’ı boyama işleri, çit budama ve kasa hizmeti için listede yer almaktadır. Gönüllü olarak, yıl yıl. Dernek, kendi katkısından 35.000 euro taahhüt etmektedir. Hediye istemiyoruz, plan istiyoruz. Talep ediyoruz: Kapanış gündemden çıkarılacak ve şehir meclisi 30 Kasım’a kadar bir yenileme konsepti sunacak.
Geçen cumartesi başlangıç kursum vardı, sekiz çocuk. Altı yaşındaki Leni adlı bir kız, ilk kez tahta olmadan koridoru geçti ve havuzun kenarında sordu: “Werner, artık yüzücü miyüm?” Gelecek yaz ona aynı havuzun kenarında deniz atı sertifikası vermek istiyorum. Bu tek bir karar gerektirir.
Sonunda, hepsi birlikte, böylece sesi belediye binasına kadar duyulabilir. Talep ediyoruz: Kapanış gündemden çıkarılacak ve şehir meclisi 30 Kasım’a kadar bir yenileme konsepti sunacak.
İmza listesi bilet gişesindedir. 12 Kasım’da meclis salonunda oturuyoruz. Anahtarı getireceğim.
Bu konuşma neden işe yarar: Kırmızı iplik bir nesnedir. Anahtar konuşmayı açar, 40 yıllık ilişki çalışmalarını simgeler ve son cümlede en dostça bir tehdit olarak geri döner: “Anahtarı yanımda getireceğim.” “Bu 40 yılda” anaforası ikinci paragrafı taşır ve kırk yılı üç cümlede kısmaldır; sonuncusu tüm konuşmanın en sert kanıtıdır. Konuşma “I” harfiyle başlıyor, çünkü biyografi burada argümandır (hiçbir uzman görüşü 1.400 deniz atının yerini tutamaz) ve tam talep üzerine “biz” harfine dönüşüyor: “İşte bu yüzden bugün buradayız, bu kapının önünde 400 kişi duruyoruz.” Talep üç kez kelimesi kelimesine yapılır, her seferinde farklı bir bileşenden sonra: karşı hesaplamadan sonra, ortak ödeme teklifinden sonra, son çağrı olarak. Ve karşı hesaplama, şehir meclisinin rakamını reddetmek yerine tersine çeviriyor: 420.000 euro sübvansiyon, yüzme başına altı euro 89 oluyor. Aynı gerçek, farklı büyüklük.
Her iki konuşmanın ardındaki kalıp
Her iki konuşma da talep üzerine kuruludur: bir cümle, adres, içerik ve son tarih, üç kez kelimesi kelimesine tekrarlanarak, üç ana yerde yer alır. Önünde herkesin saklayabileceği iki fiş var, ardından tarihle ilgili bir sonraki adım. Her iki durumda da güvenilirlik bu şaşkınlıktan gelir: okula 900 metre yürüyerek giden bir anne, havuzun kenarında 40 yaşında bir koç. Anafora, yapının rüzgarın her üçüncü kelimeyi yuttuğu yere de ulaşmasını sağlar. Kendi miting konuşmanızı yazarsanız: Önce talebi formüle edin, sonra gerisini oluşturun. eloqole, bundan bağırışa dayanıklı cümlelerle bir konuşma yapar, hoparlörler ve açık alan için hazır.