Her biri farklı bir özel özel için iki tam kısa vaaz: cemaat hizmeti için Mezmur 23’te bir laik vaaz ve küçük bir çemberde vaftiz için bir ibadet etkinliği. İsimler uydurulmuş, yapı gerçek. Her örnekten sonra, deseni kendi metninize aktarabilmeniz için neden giyildiği anlatılır. Arkasındaki üç basamak, Vaaz Yazma sayfasıyla açıklanır.
Örnek 1: Cemaatte Mezmur 23’te verilen laik vaaz
Durum: Pazar ayini bir köy cemaatinde, söz papazı temsil eder. Yaklaşık dört dakika konuşma süresi.
Sevgili cemaat,
“Rab benim çobanımdır, hiçbir şeyden eksik olmayacağım.” Birçoğumuz bu cümleyi onay derslerinde ezberledik. Benim için bu kırk yıldan fazla önceydi ve bugün hâlâ Pastör Behrens’in sesinde duyabiliyorum; sorular sorduğunda hep sessizce başını sallardı, sanki şöyle derdi: Onu hatırla, hâlâ ona ihtiyacın var.
uzun zamandır mezmuru çok pürüzsüz buldum. Yeşil çayırlar, tatlı su, bir kuran masa: Her şeyin her zaman iyi bittiği bir dünya gibi geliyordu. Çoğu zaman bu benim dünyam değildi. Üç yıl önce, Stade’deki hastanede gece yoğun bakım ünitesinin önündeki koridorda oturuyordum. Kapının arkasında kocam Heinrich yatıyordu. Ve tüm mezmurun tam bir yarım cümlesi o gece aklıma geldi: “Ve zaten karanlık vadisinde dolaşmış olsam da.”
O zamandan beri metni farklı şekilde okuyordum. David ideal bir dünyayı tanımlamaz. Kral olmadan önce kendisi çobandı; Yeşil çayırlar arasında bir sürük olduğunu ve koyunların kaybolduğunu biliyordu. Karanlık vadi Mezmur’un ortasında durur, kimse kurtulmaz. Dua eden kişi bunu yaşar. Değişen başka bir şey: eşlik ediyor. “Çünkü sen benimlesin, asanız ve asanızınız beni teselli eder.”
O gece kimse korkumu almadı. Ama gece saat iki civarında hemşire önüme bir kahve koydu ve dedi ki: “Yan odamdayım. Sadece kapıyı çal.” Hepsi buydu. Geceyi atlatmak için yeterliydi. Sanırım mezmur da çobanı benzer şekilde ifade ediyor: vadileri dolduran sihirli asa yok. Karanlık olduğunda kalan bir hediye.
Heinrich o dönemde iyileşti. Böyle gecelerin farklı bitebileceğini biliyorum, bu yıl köyde bile insanlar iyi bitmeyen vadilerden geçti. Mezmur, sırayla iyi bir son vaat etmez. Söz veriyor: Yalnız gitmeyeceksin. Başta çoban, sonunda Rab’bin evi vardır, ve arada vadi, eşlik eder.
Belki bu sabah burada böyle bir vadinin ortasında oturan biri var: bir teşhis, enerji harcamaya mal olan bir bakım, endişelenecek bir çocuk. Senin için bu mezmur ilahi kitabının arkasında. Uyku gelmediğinde gece okunabilir; Kelimeler karanlıkta bile yolu tanır. Ve belki de burada iyi gidiyor biri oturuyordu. O zaman bu hafta başka birinin gece hemşiresi olabilirsin: yan oda kal, ulaşılabilir, doğru zamanda kahve iç. Çoğu zaman Tanrı’nın eşliği, kalan insanlara tam olarak benziyor.
Amin.
Bu vaaz neden beniyor: Yapı, üç adımlı metni takip eder: hayat, teşvik, sadece örgülü bir şekilde. Başlangıç, ortak bir anı (onay dersleri) aracılığıyla cemaati başlıyor, ardından metne dürüst bir itiraz geliyor: çok akıcı. Bu itiraz yorumu açar, çünkü mezmurun gerçekten ne iddia ettiği sorusunu zorlar. Hayata yapılan gönderme, yer ve zamanın olduğu tek, somut bir sahnedir: hastane koridoru, saat iki, bir kahve. Yorum bu sahneye bağlıdır: mezmurun özdüğü eşlik. Sonunda verilen teşvik iki yöne ayrılıyor: vadide yaşayanlar ve yanındakiler için ve dizi, gece hemşiresini haftanın bir hikaye desenine dönüştürüyor. Kullanılmayan bir ayet açıklanmaz.
Örnek 2: Küçük bir çemberde vaftiz için ibadet
Durum: Aile çemberinde vaftiz, ardından ebeveynlerin bahçesinde kutlama. Vaftiz annesi yemekten önce yaklaşık üç dakika süren kısa bir bağ töreni yapar.
Yemek yemeden önce, bugün neden burada olduğumuzu bir an anlatmak istiyorum. Merak etme, rostuğun ihtiyacından daha kısa konuşacağım.
Lena ve Tobias, Frida için Mezmur 121’den bir vaftiz sloganı seçtiler: “Rab artık ve sonsuza dek çıkışını ve girişini tutsun.” Lena bu ayeti bana okuduğunda gülmek zorunda kaldım. Çıkış ve giriş: Şu anda sizin için tam olarak konu bu. Frida on bir aylık ve iki hafta önce veranda kapısını keşfetti. O zamandan beri hiçbir geri çekilme olmadı. Tobias şimdi sapı bağladı. Faydasız. Frida hâlâ her sabah önünde durup onu sallıyor.
İşte bu yüzden bence bu deyim bu kadar iyi seçilmiş. Mezmur, hareket halinde olan insanlardan bahseder. Oyun alanında sessizce oturan çocuk korunmaz. Bir şey korunur, koşmaya başlar: kapıdan çıkmak, okulun ilk gününe, tırmanma iskeletinin üst tahtasına, bir noktada kendi ilk dairenize girmek. Kutsama, Frida’nın gitmesini bekler. Birinin de katılacağına söz veriyor.
Lena, Tobias, bu çıkışların çoğunda orada olacaksınız. İlk neredeyse herkes için: Bisiklet eyerini tutuyorsun, okul kapısında duruyorsun, gece kapı sesini bekliyorsun. Annem beklemenin hiç durmadığını söylüyor. Bugün de benim için bunu yapıyor. Ama vaftiz mottosu sizi rahatlatabilecek bir şey söylüyor: Her yerde olmak zorunda değilsiniz. Kızınıza eşlik edemeyeceğiniz yollar var ve Frida bugün tam da bu yollar için bir taahhüt aldı. “Bundan sonra sonsuza dek böyle”, bu, ebeveynlerin uyanık kalabileceğinden daha uzun bir süredir.
Bugün bu bahçede duran bizlerin de kendi görevimiz var. Vaftiz annesi olarak, daha önce kilisede bir söz vermiştim ama bence bu söz hepimiz için küçük ölçekte geçerli: Frida’nın girdiği her kapının arkasında kendisi için iyi niyetli insanları bulacağı. Biri sonra matematikte yardımcı oluyor, diğeri evde bir şeyler çökerken dinliyor, üçüncüsü taşınmak için minibüsünü ödünç alıyor. Bu, onun vaftiz sloganındaki bizim payımız.
Frida, bu günden hiçbir şeyi hatırlaymayacaksın, sadece büyükannen Ingrid’in vaftiz elbisesini giydiğin fotoğrafları. Ama bugün şüphelenmediğimiz on sekiz yıl sonra bir kapıdan girerseniz, ceza hâlâ geçerli: korunmak, dışarı çıktığınızda ve eve döndüğünüzde.
Hepimize kutsanmış bir gün ve şimdi: iyi iştah.
Bu vaaz neden taşır: Bağlılık da metin, yaşam, teşvik gibi ilerler, sadece daha yoğun. Metin erken yazılmış ve hemen sadece bu ailenin sahip olduğu bir detaya dayanıyor: veranda kapısı, on bir ay, tutma yok. Yorum tek bir düşünceden oluşur (koşmaya başlayan korunur) ve daha fazla yorum yapılmaz, çünkü üç dakika ikinci bir puan taşımaz. Teşvik ise oradaki kişilere dağıtılır: ebeveynler için rahatlama, misafirler için bir görev, doğrudan çocuğa bir cümle verilir; çocuklar bunu ancak yıllar sonra anlayabilirler. Son, bağlılığı kutlamaya geri getirir, ağırlığıyla bitirmek yerine. Böylece aile çevresinde bir bağlılığın olması gereken şey kalır: ziyafetin ortasında kısa bir ruhani duraklama.
Her iki vaazın ardındaki kalıp
Her iki örnek de aynı temel plan üzerine inşa edilmiştir: bir İncil metni, tek bir temel fikir, hayata köprü olarak somut bir sahne, dinleyicileri bir şeyle geçiştiren bir cesaret. Değişen doz: ilahi ayin, itiraz ve bükülme içeren bir yorumu tolere edebilir, aile kutlaması ise şiirden günlük hayata en kısa yolu gerektirir. Kendi vaazınızı veya ibadet etbinizi yazıyorsanız, önce sadece sizin anlayabileceğiniz sahneyi bulun ve metni üzerine asın. İncil metninden el yazmasına olan tam yolun nasıl olduğu, Vaaz Yaz; Eloqole ayrıca yapılandırma ve formülasyon konusunda da yardımcı olur.