Her biri farklı bir güne ait olmak üzere iki-üç dakikalık iki tam yıldönümü konuşması. İsimler ve şirketler icat edilmiş, mekanikler gerçek. Her konuşmadan sonra, neden giydiği yazılı, böylece deseni kendi yıldönümüne aktarabiliyorsunuz. Arkasındaki yapı, Yıldönümü Konuşması Yaz sayfasında açıklanmıştır.
Örnek 1: Şirketin 25. yıldönümü için genel müdür
Durum: Hartkamp marangozluk atölyesinin yaz partisi, 120 konuk: personel, aileler, düzenli müşteriler. Müdür yemekten sonra konuşuyor, üç dakika.
Sevgili meslektaşlar, Sevgili Meclis Dostları,
1999 > bu salonda tam olarak bir masa vardı. Babama aitti, eğri çünkü zemin eğrikti ve üzerindeki telefon ödünç alınmıştı. Bir müşteri aradığında, daire testeresi kapatmak zorunda kaldı. Aksi takdirde “şirket”in iki kişi ve bir köpekten oluştuğunu duymuş olurdunuz.
Bugün 43 kişiyiz ve zemin tamamen düzgün. Yan koridorda yedi makine var, babamın 1999’da broşürleri bile yoktu. Bu gece evde geçirdiğim bu 25 yıldan üç anı yanımda alıyorum.
İlki: 2003, ilk büyük siparişimiz, Wilms kitapçısı için dükkan arvanları. Üç gece aralıksız çalıştık, babam minibüste uyudu. Bay Wilms bize on bir müşteri daha gönderdi. On bir. Liste hâlâ elimde, ofisimde asılı duruyor.
İkincisi: 2009, kriz. Emirler gitti, banka gergin. O zamanlar, mola odasında herkesin geçici olarak yüzde on verip vermeyeceğine oy verdik, böylece kimse ayrılmak zorunda kalmayacaktı. 19 elden 19’u yukarıdaydı. Bu şirketi bir arada tutan şey nedir öğrenmek isterseniz: İşte o an buydu ve onu asla unutmayacağım.
Üçüncüsü bir randevu değil. Üçüncüsü ise Jürgen olarak adlandırılır. Şirketin ilk gününden beri çalışıyor ve bugün kendi hizmet yıldönümünü sessizce kutluyor. Jürgen, mevcut atölye yöneticimiz Selin de dahil olmak üzere dört nesil çırak yetiştirdi; Selin stajyer olarak gelip kaldı. Bu evin temeli varsa, onun adını taşıyor. Jürgen, lütfen bir dakika kalk.
Babam 1999’da şöyle demişti: “25 yıl sonra hâlâ buradaysak, bir yıl harcayacağım.” Baba, sen üç numaralı masada oturuyorsun. Size verdiğiniz sözü kamuoyuna hatırlatıyorum ve bar zaten kartınızı aldı.
Bu yıldönümünü inşa eden 43 kişiye. Bugün artık burada olamayanlara. Ve işte önümüzdeki 25 yıla: İlk bardak babama gidiyor. Şerefe!
Bu konuşma neden işe yarıyor: Açılış, sadece bu şirketin sahip olduğu detaylarla dolu bir sahne: eğri masa, ödünç telefon, köpek. Kronik yerine, her birinin belirli bir sayısı olan üç yol noktası vardır (on bir müşteri, 19 elden 19’u). Saygı anı isimli bir kişiye gidiyor ve salon alkışlamak için bir an buluyor. Ve son, babanın sözü aracılığıyla geçmiş ve geleceği birbirine bağlıyor, kimseyi ortaya çıkarmayan bir espri ve herkes için bir eylem: kadeh kaldırma.
Örnek 2: Derneğin 100. yıl dönümü vesilesiyle dernek başkanı
Durum: TuS Eichenrode 1926’nın şenlik akşamı, çadır, yaklaşık 300 misafir. Başkan, uzun süredir görevde olan üyeleri onurlandırmadan önce üç dakika konuşuyor.
Sevgili kulüp ailesi, sevgili misafirler,
14 Mart 1926> on bir adam “Zur Linde” restoranında buluşup bir jimnastik kulübü kurdu. Aylık ücret: 30 pfennig. O zamandan kalma tutanak defteri şimdi girişin önünde. Kurucu üye Wilhelm Sasse’nin el yazısını çözebilen herkes kurulla iletişime geçmelidir. Yıllardır deniyoruz.
100 yıl. Bu dört nesil demek. Kulüp, savaşı, para reformunu, 1987 salon yangınını ve, saygıyla söylüyorum, işgal planı üzerine bir asırlık tartışmayı atlattı.
bu 100 yıldan iki hikaye seçmek istiyorum. 1962’de, o dönemde kurulun ilan ettiği direnişe rağmen sekiz kadın ilk kadın takımını kurdu. Bugün kadınlar üyelerimizin yüzde 55’ini ve yönetim kurulunun yarısını oluşturuyor. O dönemin direnişi bugün en iyi esprimiz.
1998’de burada fenoşesiz bir genç takım vardı. Derneğin parası yoktu, bu yüzden on iki baba ve anne, dört hafta sonu ödünç aldıkları bir ekskavatörle direkleri kendileri dikti. Kazıcı çiftçi Bösch’ten iki kutu bira ve onursal üyelik karşılığında geldi. İkisini de teslim ettik. İki inşaatçı bu gece burada oturuyor. Projektörler hâlâ açık.
Bugün TuS’un 640 üyesi bulunmaktadır. En küçüğü dört aylık ve tabii ki üyelik başvurusunu kendisi imzalamadı. En büyüğünün adı Herta Sasse, 93 yaşında, kurucu üyemizin torunu, ve hâlâ Pazartesi günleri kıdemli grupta jimnastik yapıyor. Herta, hepimiz seni takip ediyoruz.
Gerçekten 100 yıl boyunca geçen şey hiçbir dakika kitabında değil: gönüllü çalışmada harcanan saatler. Sadece geçen yıl, 70 antrenör, kasiyer ve bahçıvan bu kulüp için ücretsiz olarak 9.000 saatten fazla çalıştı. 40 veya daha fazla üyelik yılı için on iki tane onurlandırıyoruz. Ortaya çıktıklarında, kulüp tarihinden bir parça olacak ve hepinizden o zaman ayağa kalkmanızı rica ediyorum.
TuS’a önümüzdeki 100 yıl boyunca ilkleri giyen gibi olmasını diliyorum: Cuma günleri salonu açan insanlar, yağmur yağsa bile. TuS Eichenrode’a!
Bu konuşmanın neden işe yaradığı: Kuruluş dönemi somut detaylarla salona giriyor: 30 pfennig katkısı, girişteki gerçek tutanak defteri, herkesin sonrasında bakabileceği. 100 yıl insanlara dönüşüyor: 1962’deki kadın takımından, kulübün tüm tarihini kapsayan kurucusunun 93 yaşındaki torununa kadar. Bu mizah, derneğin (yerleşim planı, hatalı yönetim kurulu) kendi ironisiyle ilgilidir ve hiçbir üyeyi kişisel olarak etkilemez. Ve konuşma, salona açık bir sahne yönlendirmesiyle sonraki saygı duruşunu hazırlar: Bu şekilde, seyirci takdirin bir parçası olur.
Her iki konuşmanın ardındaki kalıp
İkisi de aynı plan planını takip ediyor: önce ilk günlerden bir sahne, sonra gerçek sayılarla iki ya da üç dönüm noktası, isimleriyle insanlara takdir ve son olarak bu yıldönümüne uygun bir dilek. Kendi konuşmanızı oluşturuyorsanız: Önce hikayeleri, sonra tarihleri toplayın. Bu sırayla. Uzunluk, ton ve tipik hatalarla birlikte tam yapı, Yıldönümü konuşması yaz; sayfasında açıklanmıştır; Eloqole, konuşma zamanı tam olarak bilginizden bir konuşma oluşturur.