Demir Düğün hakkında iki tam konuşma, ikisi de aileden, çünkü 65 yıllık evlilikten sonra orada konuşuyorlar. İsimler icat edilmiş, yapı aktarılabilir. Her konuşmadan sonra neden işe yaradığını öğreneceksiniz. Arkasındaki yapı taşları Demir Düğün Konuşması sayfasında açıklanmıştır.
Örnek 1: Büyükannesi ve büyükbabasının 65 yıllık evliliğini anlatan torun
Durum: Topluluk salonunda kutlama, dört nesilden 30 misafir, torun (34) ana konuşmayı kahve eşliğinde yapar, yaklaşık beş dakika.
Sevgili Büyükanne, Sevgili Dede, Sevgili Aile,
evinizin önünde demir bir bahçe kapısı var. Dede, satın alınacak olanı çok pahalı bulduğu için 1963’te işten sonra kendisi dövmüş. 40 yıldır hep aynı yerde gıcırdıyor ve dede her seferinde “Onu da hallederim” diyor. Bugün 65 yıldır evlisiniz ve bence bu kapı evliliğinizi benden daha iyi anlatıyor: tek parça, hava koşullarına dayanıklı ve gıcırdama da bunun bir parçası.
Beş torunun üçüncüsüyüm ve bizim için siz asla “yaşlı çift” olmadınız. Yaz tatilleri geçirdiğimiz çiftliktiniz. Büyükanne, her torunun en sevdiği yemeği yaptın, beş farklı tane, hiç çaba olup olmadığını sormadan. Dede, mutfak masasında bize Skat öğrettin ve o kadar utanmazca hile yaptın ki büyükanne bir keresinde kartları okul çocuğu gibi elinden aldı. Birbirinize bakıp güldünüz. Dokuz yaşındaydım ve sanırım o zaman sizin ikinizin ne olduğunu ilk kez anladım.
Annem bana her şeyin nasıl başladığını anlattı: 1959’da bir dans akşamı. Dedem ödünç alınmış bir takım elbise giymişti ve ancak üç hafta sonra büyükanneme bunun komşuya ait olduğunu itiraf etti. Büyükanne bunu uzun zamandır, ilk akşamdan beri biliyordu. Bunu ona hiç fark ettirmedi, 65 yıl boyunca. Belki de bu sizin sırrınız: Biri her zaman daha fazlasını bilir, diğerinin parlamasına izin verilir.
Aktardıklarınız bugün bu masada oturuyor: dört nesil. Torun çocuğunuz Lena az önce dedenizin kucağına çıktığında, tam olarak benim dört yaşındayken yaptığımı yaptı. Kucak aynı kaldı.
Büyükanne, Dede: Bir kapı dövdünüz, bir bahçe tuttunuz ve şimdi üç arabayla dolu bir aile kurdunuz. Kapının uzun süre gıcırdamasını diliyoruz. Benimle bir kadeh kaldırın: Else ve Karl’a, 65 yıl birlikte geçirenlere!
Bu konuşma neden işe yarıyor: Demir sembolü, her misafirin bildiği gerçek bir nesne olarak ortaya çıkar: kendi dövdüğü kapı, gıcırtısıyla birlikte. Torun, kendi tanıklığından (Skat akşamları, yaz tatilleri) anlatır ve doğumundan önceki zamanı annesi aracılığıyla getirir, üstelik özenle bir aktarım olarak işaretleyerek. Odadaki dört nesil konuşmanın bir parçası oluyor; kucaktaki torun çocuğundan kadeh kaldırmaya kadar. Ve son dilek, açıklama yapmadan kapının imgesinde kalır.
Örnek 2: Aile yemeğinde oğul
Durum: Masada on iki kişi varken küçük bir daire halinde yemek yerken oğul (63) ana yemekten sonra kalkıp yaklaşık dört dakika konuşur.
Sevgili ebeveynler, sevgili aile,
merak etmeyin, resmi bir tören konuşması yapmayacağım. Bir masada on iki kişi oturuyoruz ve 65 yıldır bu masada herhangi bir balo salonundan daha fazla konuşma oldu. Üç şey söylemek istiyorum, sonra tatlı geliyor.
İlki: 1961 tarihli düğün fotoğrafınız, annem 20 yaşında ve kameraya bir planı varmış gibi bakıyor. Babam anneme bakıyor. Düğünden geçen yılki Lena’nın vaftizine kadar olan altı albümün hepsine göz gezdirdim: 65 yıldır tek bir fotoğrafta bile değişmedi.
İkinci şey: Teşekkürler. Bizi, üç çocuğunuzu, işlerin sıkıştığı zamanlardan geçirdiniz. 1978’de fabrika kısa çalışmaya geçtiğinde annem geceleri gömlek dikiyor, babam ise cumartesi günleri inşaatta yardım ediyordu. Buna rağmen pazar günleri herkes yine bu masanın etrafında oturuyordu, kızartma vardı ve üçümüzden hiçbiri tasarruf yapıldığının farkında değildi. Bunu ancak onlarca yıl sonra öğrendik. Sizde dertler, ancak çözüldükten sonra duyulurdu. Bunun size neye mal olduğunu anlamam uzun zaman aldı.
Üçüncüsü ise son yıllardan bir gözlemdir. Şimdi Çarşamba günleri market getirdiğimde sizi sık sık görüyorum. Babam gazeteyi anneme okur çünkü gözleri artık eskisi gibi görmüyor. Annem ona unuttuğu şeyleri, daha kendisi bir şeylerin eksik olduğunu fark etmeden önce söyler. Sonrasında ikisi, hatırlayabildiğim kadarıyla hep aynı fincanlardan kahve içerler. 65 yılı, kimsenin yalnız olmaması gereken bir iş bölümüne çevirdiniz. Biri bana evliliğin ne olduğunu sorarsa, Çarşamba hakkında konuşuyorum.
Bugün bu masada iki kişi eksik, Grete Teyze ve Hans Amca, ve ikisi de şimdi bir şnaps isterdi. Hemen onların adına içeceğiz.
Anne, baba: 65 yıl. İki buçuk yıl içinde taş düğün olacak ve buradaki masa çoktan rezerve edildi. Size!
Bu konuşma neden işe yarıyor: “Üç şey, sonra tatlı gelir” duyurusu, küçük çemberdeki balo salonu ağırlığını alır ve konuşmaya görünür bir çerçeve kazandırır. Teşekkür, zor bir dönemi iki cümlede anlatır ve sonra bırakır. Çarşamba sahnesi, evliliği günümüzde gösteriyor; tüm konuşmanın en nazik detayıyla, yaşla ilgili şaka yapmadan. Aramızda olmayanlar da kendi cümlelerini bir şnapsla birlikte alır; böylece anmak sıcaklığını korur. Ve son, somut bir sonraki hedefi belirliyor: Taş Düğün, rezerve edilmiş bir masayla.
Her iki konuşmanın ardındaki kalıp
Her iki konuşma da nesnelere ve ritüellere bağlıdır: bahçe kapısı, düğün fotoğrafı, Çarşamba. İkisi de nesiller boyunca hikâyeler anlatıyor; kucaktaki torun çocuğundan kendi doğumundan önceki zamana kadar, ki bu da ailenin anlattığı hikâyelerle ortaya çıkıyor. Ve ikisi de beş dakikadan kısa kalıyor, çünkü demir düğünde onur konuklarının takati de partinin bir parçasıdır. Kendi konuşmanız için: Bu evliliği anlatan tek nesneyi bulun ve konuşmayı onun etrafında inşa edin. eloqole konuşma sürenize göre taslağı oluşturuyor.