İş görüşmesi için iki tam kendini tanıtma, her biri yaklaşık iki buçuk dakika, her biri farklı bir başlangıç durumu için. İsimler ve firmalar uydurma, mekaniği doğrudan alıp kullanabilirsiniz. Her örnekten sonra neden tuttuğu yazıyor. Ardındaki iskeleti iş görüşmesinde kendini tanıtma sayfası anlatıyor.
Örnek 1: Deneyimli proje yöneticisi
Durum: “Bize biraz kendinizden bahsedin”, bir makine üreticisinde kıdemli proje yöneticiliği başvurusu, iki buçuk dakika.
Altı yıldır tesis kurulumunda proje yöneticisiyim ve çoğunlukla bir proje çoktan yolundan çıkmışken çağrılırım.
En belirleyici örnek: İki yıl önce şu anki işverenimde, bir otomotiv yan sanayicisi için bir malzeme taşıma sistemini devraldım. Devraldığımdaki durum: plandan dört ay geride, müşteri cezai şart uygulamakla tehdit etmiş, ekipte bir yıl içinde yönetim üç kez değişmişti. İlk iki hafta hiçbir karar almadım, sadece her disiplinle tek tek konuştum. Sonrasında alt projeleri yeniden böldüm, müşteriyle haftalık bir eskalasyon formatı kurdum ve kendi satış birimimin direnişine rağmen iki kilometre taşını resmen erteledim. Tesis yedi ay sonra devreye alındı, ilk planlanan tarihten iki hafta sonra, cezai şart olmadan. Müşteri geçen yıl bize devam projesini verdi.
Bundan çıkardığım ve iyi yaptığım şey: Proje durumlarını dürüstçe bildiririm, rahatsız edici olsa bile. Ve daha önce üç kez eli yanmış ekipleri bir arada tutarım. Son üç projem toplamda 18 milyon euro hacmindeydi, üçü de bütçe içinde kaldı.
Neden burada oturuyorum: Retrofit alanını büyütüyorsunuz, ilanda böyle yazıyor. Retrofit demek, müşterinin işi sürerken yürütülen projeler demek, 30 yıllık bir üretim holünde ne sürprizler varsa hepsiyle birlikte. Tam da bu tür projeler beni sıfırdan kurulan bir tesisten daha çok cezbediyor. Peki masama düşecek ilk proje ne olurdu?
Bu sunum neden işe yarıyor: İlk cümle bir konumlandırma, bir kimlik dökümü değil: O, yolundan çıkmış projelerin kadını. “Yapabilirim” bölümü, sayıları, çatışması ve sonucuyla ayrıntılı anlatılmış tek bir hikâyeden oluşuyor; sıralanan üç durak silikleşirken bu akılda kalıyor. Göze çarpacak kadar dürüst: İki haftalık gecikmeyi ve kendi satış birimiyle yaşadığı tartışmayı da söylüyor. Böyle pürüzler geri kalanı inandırıcı kılıyor. Final, “istiyorum” kısmını kelimesi kelimesine iş ilanına bağlıyor ve görüşmeyi açan bir soruyla bitiyor.
Örnek 2: Üniversiteden sonra işe yeni başlayan
Durum: İlk kadrolu iş, bir ticaret şirketinde Junior Data Analyst başvurusu, iki dakika.
Mart ayında Dortmund’da, veri analizi ağırlıklı olarak İşletme Bilişimi yüksek lisansımı tamamladım ve buraya başvuruyorum, çünkü stajda ticaret verilerinin bana her dersten daha keyifli geldiğini fark ettim.
Staj, Essen’de bir gıda toptancısındaydı, altı ay satın alma bölümünde. Görevim aslında yardımcı işlerdi, ama sipariş sorumlularının sipariş miktarlarını üç ayrı Excel listesinden derlediklerini fark ettim. Bundan, satışları, stoğu ve açık siparişleri tek sayfada gösteren bir gösterge paneli kurdum. Stajımın sonunda sekiz sipariş sorumlusu onu her gün kullanıyordu ve bugün hâlâ çalışıyor. O zamanki ekip liderim de artık referans verenlerimden biri.
Öğrenimimin yanında iki yıl bir hastalık sigortası kurumunda yarı zamanlı öğrenci olarak veri analizleri kurdum, ağırlıklı olarak SQL ve Python. Yüksek lisans tezimi ise bir mobilya satıcısıyla yazdım: iade oranları için tahmin modelleri; sonunda, kategori başına iadeleri eski yönteme göre yüzde on bire varan oranda daha isabetli öngören bir model ortaya çıktı.
Dar anlamda iş deneyimim henüz yok, ama analizlerimin kullanıldığına ve çekmecede kalmadığına dair üç kanıtım var. İlanınız, ilk görev olarak şubeler için bir raporlama standardının kurulmasını sayıyor. Tam da orada başlamak isterim.
Bu sunum neden işe yarıyor: İşe yeni başlayan, eksik iş deneyimi için hiçbir yerde özür dilemiyor; onu son paragrafta kendisi dile getiriyor ve karşısına üç kanıt koyuyor. Staj, yarı zamanlı öğrenci işi ve yüksek lisans tezi, iş çıktıları olarak anlatılıyor, her biri sınanabilir bir ayrıntıyla: her gün sekiz kullanıcı, yüzde on bir isabet, bir referans veren. Yapı, klasik iskeletten bilerek ayrılıyor: Motivasyon daha ilk cümlede yer alıyor, çünkü işe yeni başlayanlarda en sık kuşku uyandıran nokta bu. Final, ilandaki somut ilk göreve bağlanıyor ve şunu gösteriyor: İlanı okumuş.
Her iki örneğin ardındaki kalıp
Her iki sunum da katı bir seçim yapıyor: deneyimli olanda tek büyük hikâye, işe yeni başlayanda üç küçük kanıt, geri kalan her şey eleniyor. İkisi de doğrulanabilecek sayılar veriyor ve ikisi de ilan edilen pozisyona atıfta bulunan bir cümleyle bitiyor. Kendi versiyonunuzu kurarken: Önce kanıtları yazın, sonra ilk cümleyi, en sonda geri kalanı. eloqole bundan biri iki, biri üç dakikalık iki metin çıkarıyor.