Twee complete voorbeelden voor de investeerderspitch: een uitgeschreven 3-minutenpitch voor het podium en het verhaal van een deck van 10 slides voor de partnervergadering, met de kernzin bij elke slide. De bedrijven zijn verzonnen, de werking is echt. De opbouw erachter legt de pagina Investeerderspitch schrijven uit.
Voorbeeld 1: De 3-minutenpitch op de demodag
Situatie: acceleratordemodag, 3 minuten, in het publiek zitten business angels en twee vroegefasefondsen. De start-up: Restlos, software tegen voedselverspilling in grootkeukens.
Een bedrijfskantine met 800 maaltijden per dag gooit elke middag zo’n 40 kilo gekookt eten weg. Niet omdat de koks slecht plannen. Ze plannen blind. Niemand meet wat er in de afvalton belandt. De keuken weet tot op de cent wat de inkoop kost en heeft geen idee waarvoor ze een kwart daarvan betaalt.
Wij zijn Restlos. Boven de afvalton hangt onze camera, daaronder staat een weegschaal. Elke bak die wordt weggegooid, herkent de software automatisch: 8 kilo aardappelgratin, 14.00 uur, uitgiftelijn twee. De chef-kok ziet ‘s avonds voor het eerst wat hij weggooit, en onze planningsvoorstellen vertellen hem hoeveel hij morgen moet koken.
Het resultaat in cijfers: onze 62 klantkeukens hebben hun afval in het eerste halfjaar met gemiddeld 28 procent verlaagd. Voor een kantine met 800 maaltijden is dat 2.400 euro aan inkoopwaarde per maand. Wij kosten 490. Daarom is ons opzegpercentage na twaalf maanden nul. Nog geen enkele klant heeft opgezegd.
De markt: alleen al in Duitsland zijn er 21.000 bedrijfskantines en mensa’s van deze omvang. Tegen onze prijs is dat 120 miljoen euro per jaar, voordat we het over ziekenhuizen, hotels of het buitenland hebben. We groeien al acht maanden met 15 procent per maand, volledig via twee verkooppartners in de cateringgroothandel.
We zijn met drie oprichters: mijn medeoprichter heeft negen jaar grootkeukens geleid, onze CTO bouwde laatst beeldherkenningssystemen voor de kwaliteitscontrole bij een auto-toeleverancier. Ik heb vijf jaar cateringcontracten ingekocht en zag dit probleem daarbij van de andere kant.
We halen 1,5 miljoen euro seed op voor 18 maanden: daarmee schalen we de partnerverkoop op van 2 naar 10 regio’s en gaan we van 62 naar 300 keukens. Wilt u zien wat één enkele lunchdienst in de afvalton gooit? De live weergave van onze testkeuken draait op mijn tablet. Komt u straks even langs.
Waarom dit werkt: De opening maakt het probleem zichtbaar in één scène (40 kilo, elke middag) en benoemt de absurditeit erachter: de inkoop tot op de cent bekend, het afval onbekend. De oplossing komt als een beeld dat iedereen kan navertellen: een camera boven de afvalton. De tractie is dubbel onderbouwd: besparing tegen prijs afgezet (2.400 tegen 490 euro) en nul opzeggingen als hardste bewijs. De marktomvang is van onderaf opgebouwd, 21.000 kantines maal de jaarprijs, geen miljardenstudie. Het team wordt in drie zinnen uitgelegd, elke zin onderbouwt een vaardigheid. En de ask noemt bedrag, looptijd en mijlpaal, gevolgd door een uitnodiging die van luisteraars gesprekspartners maakt.
Voorbeeld 2: Het verhaal van een deck van 10 slides
Situatie: partnervergadering bij een seedfonds, tijdslot van 20 minuten. De start-up: Ladeplan, software voor het laadbeheer van vloten met elektrische bestelwagens in ambacht en zorg. Per slide staat hier de kernzin die de oprichtster erbij uitspreekt; de slide toont telkens maar één cijfer of één grafiek.
Slide 1: Titel. „Ladeplan zorgt ervoor dat elke elektrische bestelwagen ‘s ochtends vol is en de stroomrekening tóch daalt.”
Slide 2: Probleem. „Een zorgdienst met twaalf elektrische voertuigen en acht laadpunten speelt elke avond Tetris: wie laadt wanneer? Vandaag beslist een briefje aan het sleutelrek dat. En als het fout is, valt er ‘s ochtends een rit uit.”
Slide 3: Oplossing. „Ladeplan kent de ritten van morgen, de stroomprijzen van vannacht en het accuniveau van elk voertuig, en verdeelt de laadbeurten automatisch. De chauffeur steekt gewoon de stekker erin.”
Slide 4: Productdemo. „Dit is het scherm van een planner om 17.00 uur: ze ziet in één oogopslag dat alle twaalf voertuigen om 6.30 uur klaar zijn, en ze hoefde daar niets voor te doen.”
Slide 5: Markt. „In Duitsland elektrificeren op dit moment 48.000 bedrijven met een vloot tussen de 5 en 50 voertuigen. Tegen 89 euro per locatie per maand is dat een bereikbare markt van ruim 50 miljoen euro per jaar. Eerst ambacht en zorg, want daar zijn de ritten het best te plannen.”
Slide 6: Bedrijfsmodel. „We verkopen softwareabonnementen per locatie, niet per voertuig: het bedrijf kan groeien zonder dat wij duurder worden. Dat maakt de aankoopbeslissing eenvoudig en de contractwaarde voorspelbaar.”
Slide 7: Tractie. „Sinds januari: 41 betalende locaties, 22 procent groei per maand, en ons belangrijkste kanaal zijn de elektro-installateurs die de wallboxen monteren: 6 van de 10 nieuwe klanten komen via dat partnernetwerk.”
Slide 8: Concurrentie. „De grote aanbieders van laadbeheer bouwen voor logistieke concerns vanaf 200 voertuigen; onder de 50 voertuigen loont hun projectwerk niet. Onze USP is de afstemming op kleine vloten: installatie in één middag, geen IT-afdeling nodig.”
Slide 9: Team. „Mijn medeoprichter leidde het productmanagement bij een fabrikant van laadpalen, ik heb daarvoor de planning van een facilitair dienstverlener met 70 voertuigen gedigitaliseerd. We hebben allebei beide kanten van dit probleem al eens beroepsmatig verloren gewaand.”
Slide 10: Ask. „We halen 2 miljoen euro op voor 20 maanden: uitbouw van de installateursverkoop naar 400 partners en de integratie van de vijf grootste wallboxfabrikanten. Daarmee staan we op 350 locaties, het punt waarop de Serie A vanzelf uit de cijfers volgt.”
Waarom dit werkt: Elke slide heeft precies één taak en één uitspreekbare kernzin: het verhaal werkt zelfs zonder slides, het deck illustreert alleen. Het probleem komt als een scène (het briefje aan het sleutelrek), de marktomvang is van onderaf berekend en verantwoordt de volgorde van de doelgroepen. Slide 7 noemt naast de cijfers het verkoopkanaal, oftewel de reden voor de groei. De concurrentieslide legt uit waarom het gat bestaat, in plaats van te beweren dat er geen concurrentie is. En de ask eindigt met de mijlpaal die investeerders het meest interesseert: de weg naar de volgende ronde.
Het patroon achter beide voorbeelden
Beide pitches rekenen voor in plaats van te beweren: besparing tegen prijs, markt van onderaf, groei met een benoemde aanjager. Beide leggen het team uit in twee, drie zinnen beroepservaring met het probleem, en beide eindigen met een ask uit bedrag, looptijd en mijlpaal. Het verschil zit in het format: de 3-minutenpitch verdicht tot probleem, bewijs en ask, het deck van 20 minuten mag bedrijfsmodel en concurrentie uitspreiden. Hoe je beide versies uit dezelfde bouwstenen ontwikkelt, laat de pagina Investeerderspitch schrijven zien.