Yatırımcı sunumu için iki eksiksiz örnek: sahne için baştan sona yazılmış 3 dakikalık bir sunum ve ortak toplantısı için, her slaytın öz cümlesiyle 10 slaytlık bir destenin hikâye akışı. Şirketler uydurma, mekanik gerçek. Arkasındaki kurguyu Yatırımcı sunumu yazmak sayfası anlatıyor.
Örnek 1: Demo Day’de 3 dakikalık sunum
Durum: Hızlandırıcı Demo Day’i, 3 dakika, dinleyicide melek yatırımcılar ve iki erken aşama fonu var. Girişim: Restlos, büyük mutfaklarda gıda israfına karşı yazılım.
Günde 800 öğün çıkaran bir işletme yemekhanesi, her öğlen aşağı yukarı 40 kilo pişmiş yemeği çöpe atıyor. Aşçılar kötü planladığı için değil. Kör planlıyorlar. Çöpe ne gittiğini kimse ölçmüyor. Mutfak, mal alımının kaça mal olduğunu kuruşuna kadar biliyor ama bunun dörtte biri için ne ödediğine dair hiçbir fikri yok.
Biz Restlos’uz. Çöp kovasının üstünde kameramız asılı, altında bir terazi duruyor. Atılan her tepsiyi yazılım otomatik tanıyor: 8 kilo patates graten, saat 14.00, iki numaralı servis hattı. Mutfak şefi akşam, ilk kez ne attığını görüyor — ve planlama önerilerimiz ona yarın ne kadar pişirmesi gerektiğini söylüyor.
Sayılarla sonuç: 62 müşteri mutfağımız ilk altı ayda israfını ortalama yüzde 28 azalttı. 800 öğünlük bir yemekhane için bu, ayda 2.400 avro mal bedeli demek. Biz 490’a mal oluyoruz. İşte bu yüzden on iki ayın sonunda iptal oranımız sıfır. Henüz hiçbir müşteri aboneliğini bırakmadı.
Pazar: Yalnızca Almanya’da bu ölçekte 21.000 işletme yemekhanesi ve öğrenci yemekhanesi var. Bizim fiyatımızla bu, yılda 120 milyon avro eder; daha hastanelerden, otellerden ya da yurt dışından söz etmeden. Sekiz aydır ayda yüzde 15 büyüyoruz, tamamen catering toptancılığındaki iki satış ortağı üzerinden.
Üç kurucuyuz: Kurucu ortağım dokuz yıl büyük mutfaklar yönetti, CTO’muz ise en son bir otomotiv yan sanayicisinde kalite kontrolü için görüntü tanıma sistemleri kurdu. Ben beş yıl catering sözleşmeleri satın aldım ve bu sorunu bu sırada öteki taraftan gördüm.
18 ay için 1,5 milyon avro tohum yatırımı topluyoruz: bununla ortak satış ağını 2 bölgeden 10 bölgeye çıkaracak ve 62 mutfaktan 300 mutfağa ulaşacağız. Tek bir öğle servisinin çöpe ne attığını görmek isterseniz: test mutfağımızın canlı görüntüsü tabletimde açık. Birazdan uğrayın.
Neden işe yarıyor: Giriş, sorunu tek bir sahnede görünür kılıyor (her öğlen 40 kilo) ve arkasındaki saçmalığı adlandırıyor: mal alımı kuruşuna biliniyor, israf bilinmiyor. Çözüm, herkesin yeniden anlatabileceği bir görüntü olarak geliyor: çöpün üstündeki kamera. Traction iki kez kanıtlanıyor: tasarruf fiyata karşı hesaplanıyor (2.400’e 490 avro) ve en sert kanıt olarak sıfır iptal. Pazar büyüklüğü aşağıdan türetiliyor, 21.000 yemekhane çarpı yıllık fiyat; milyarlık bir araştırma değil. Ekip üç cümlede açıklanıyor, her cümle bir yeteneği gerekçelendiriyor. Ve talep; tutarı, süreyi ve kilometre taşını anıyor, ardından dinleyiciyi muhataba çeviren bir davet geliyor.
Örnek 2: 10 slaytlık bir destenin hikâye akışı
Durum: Bir tohum fonundaki ortak toplantısı, 20 dakikalık slot. Girişim: Ladeplan, esnaf ve bakım hizmetlerindeki elektrikli panelvan filolarının şarj yönetimi için yazılım. Burada her slayt için, kurucunun ona eşlik eden öz cümlesi yazıyor; slaytın kendisi ise yalnızca tek bir sayı ya da grafik gösteriyor.
Slayt 1: Başlık. “Ladeplan, her elektrikli panelvanın sabah dolu olmasını, elektrik faturasının yine de düşmesini sağlar.”
Slayt 2: Sorun. “On iki elektrikli araca ve sekiz şarj noktasına sahip bir bakım hizmeti her akşam Tetris oynuyor: Kim, ne zaman şarj olacak? Bugün buna anahtar panosundaki bir kâğıt karar veriyor. Ve o kâğıt yanlışsa, sabah bir sefer aksıyor.”
Slayt 3: Çözüm. “Ladeplan yarının seferlerini, bu gecenin elektrik fiyatlarını ve her aracın akü durumunu bilir — ve şarj işlemlerini otomatik dağıtır. Sürücü sadece fişi takar.”
Slayt 4: Ürün demosu. “Bu, bir sevkiyat sorumlusunun saat 17.00’deki ekranı: On iki aracın hepsinin 6.30’a kadar hazır olacağını bir bakışta görüyor ve bunun için hiçbir şey yapması gerekmedi.”
Slayt 5: Pazar. “Almanya’da şu anda 5 ila 50 araç arası filosu olan 48.000 işletme elektrikliye geçiyor. Lokasyon başına ayda 89 avro ile bu, yıllık 50 milyon avroyu geçen erişilebilir bir pazar. Önce esnaf ve bakım; çünkü seferlerin en planlanabilir olduğu yer orası.”
Slayt 6: İş modeli. “Yazılım aboneliklerini araç başına değil, lokasyon başına satıyoruz: İşletme, biz pahalılaşmadan büyüyebilir. Bu, satın alma kararını kolaylaştırıyor ve sözleşme değerini öngörülebilir kılıyor.”
Slayt 7: Traction. “Ocaktan beri: 41 ödeme yapan lokasyon, ayda yüzde 22 büyüme ve en önemli kanalımız duvar tipi şarj cihazlarını (wallbox) monte eden elektrik tesisatçıları: Yeni müşterilerin 10’da 6’sı bu ortak ağdan geliyor.”
Slayt 8: Rekabet. “Büyük şarj yönetimi sağlayıcıları 200 araçtan itibaren lojistik devleri için üretiyor; 50 aracın altında onların proje işi kârlı değil. Bizim ayırt edici yönümüz (USP) küçük filolara göre biçilmiş olmak: bir öğleden sonrada kurulum, BT departmanı gerektirmez.”
Slayt 9: Ekip. “Kurucu ortağım bir şarj istasyonu üreticisinde ürün yönetimini yürüttü, ben ise daha önce 70 araçlı bir bina hizmetleri şirketinin sevkiyatını dijitalleştirdim. Bu sorunun her iki tarafını da mesleğimizde bir kez umutsuz vaka sanmıştık.”
Slayt 10: Talep. “20 ay için 2 milyon avro topluyoruz: tesisatçı satış ağını 400 ortağa çıkarmak ve en büyük beş wallbox üreticisinin entegrasyonu. Bununla 350 lokasyona ulaşıyoruz; Series A’nın sayılardan kendiliğinden çıktığı noktaya.”
Neden işe yarıyor: Her slaytın tam olarak tek bir işi ve söylenebilir bir öz cümlesi var: Hikâye akışı slaytlar olmadan bile işliyor, deste yalnızca resimliyor. Sorun bir sahne olarak geliyor (anahtar panosundaki kâğıt), pazar büyüklüğü aşağıdan hesaplanıyor ve hedef kitlelerin sırasını gerekçelendiriyor. 7. slayt, sayıların yanında satış kanalını, yani büyümenin nedenini de anıyor. Rekabet slaytı, rakip yok demek yerine boşluğun neden var olduğunu açıklıyor. Ve talep, yatırımcıyı en çok ilgilendiren kilometre taşıyla bitiyor: bir sonraki tura giden yolla.
Her iki örneğin ardındaki desen
Her iki sunum da iddia etmek yerine hesabını gösteriyor: fiyata karşı tasarruf, aşağıdan pazar, adı konmuş bir itici güçle büyüme. İkisi de ekibi, soruna dair iki üç cümlelik meslek deneyimiyle açıklıyor ve ikisi de tutar, süre ve kilometre taşından oluşan bir taleple bitiyor. Fark biçimde: 3 dakikalık sunum soruna, kanıta ve talebe sıkıştırıyor; 20 dakikalık deste ise iş modelini ve rekabeti açmaya izin veriyor. Aynı yapı taşlarından iki sürümü nasıl geliştireceğini Yatırımcı sunumu yazmak sayfası gösteriyor.