Dwie kompletne autoprezentacje na rozmowę kwalifikacyjną, każda trwająca około dwóch i pół minuty, każda dla innego punktu wyjścia. Nazwiska i firmy są wymyślone, mechanikę możesz przejąć wprost. Po każdym przykładzie znajdziesz analizę, dlaczego działa. Schemat, na którym się to opiera, wyjaśnia strona Autoprezentacja na rozmowie kwalifikacyjnej.
Przykład 1: Doświadczona kierowniczka projektu
Sytuacja: „Proszę opowiedzieć coś o sobie”, aplikacja na stanowisko starszej kierowniczki projektu w firmie z branży maszynowej, dwie i pół minuty.
Od sześciu lat prowadzę projekty w branży inżynierii przemysłowej i zwykle wzywają mnie wtedy, gdy projekt już się sypie.
Najbardziej znaczący przykład: dwa lata temu przejęłam u obecnego pracodawcy instalację technologii przenośnikowej dla dostawcy motoryzacyjnego. Stan w momencie przejęcia: cztery miesiące opóźnienia, klient groził karą umowną, a w zespole w ciągu roku trzykrotnie zmieniło się kierownictwo. Przez pierwsze dwa tygodnie nie podjęłam żadnej decyzji, tylko rozmawiałam osobno z każdą branżą wykonawczą. Potem przekroiłam projekt na nowe podprojekty, wprowadziłam cotygodniowy tryb eskalacji z klientem i oficjalnie przesunęłam dwa kamienie milowe, wbrew oporowi własnego działu sprzedaży. Instalacja ruszyła siedem miesięcy później, dwa tygodnie po pierwotnym terminie, bez kary umownej. W zeszłym roku klient dał nam kolejny projekt.
Co z tego wynoszę i w czym jestem dobra: mówię prawdę o stanie projektu, nawet gdy robi się to niewygodne. I trzymam razem zespoły, które już trzy razy się sparzyły. Moje ostatnie trzy projekty miały łącznie 18 milionów euro wolumenu, wszystkie trzy zamknęły się w budżecie.
Dlaczego tu siedzę: rozbudowujecie dział modernizacji, tak stoi w ogłoszeniu. Modernizacja to projekty prowadzone podczas bieżącej pracy klienta, ze wszystkimi niespodziankami, jakie kryje trzydziestoletnia hala. To właśnie taki rodzaj projektu pociąga mnie bardziej niż budowa od zera. Jaki byłby pierwszy projekt, który trafiłby na moje biurko?
Dlaczego to działa: Pierwsze zdanie to pozycjonowanie, nie życiorys: ona jest osobą od projektów w tarapatach. Część „potrafię” składa się z jednej, obszernie opowiedzianej historii z liczbami, konfliktem i wynikiem; to zapada w pamięć tam, gdzie trzy wyliczone stanowiska by się rozmyły. Uderzająco szczery jest fragment o dwutygodniowym opóźnieniu i sporze z własnym działem sprzedaży: takie szorstkie krawędzie uwiarygodniają resztę. Zakończenie łączy „chcę” dosłownie z treścią ogłoszenia i kończy się pytaniem, które otwiera rozmowę.
Przykład 2: Osoba zaczynająca karierę po studiach
Sytuacja: pierwsza stała posada, aplikacja na stanowisko młodszego analityka danych w firmie handlowej, dwie minuty.
W marcu ukończyłem studia magisterskie z informatyki gospodarczej w Dortmundzie, ze specjalizacją w analizie danych, i aplikuję tutaj, bo podczas stażu zauważyłem, że dane sprzedażowe bawią mnie bardziej niż jakikolwiek wykład.
Staż odbyłem w hurtowni spożywczej w Essen, sześć miesięcy w dziale zakupów. Moim zadaniem właściwie były prace pomocnicze, ale zauważyłem, że dyspozytorzy zbierali wielkości zamówień z trzech różnych arkuszy Excel. Zbudowałem z tego panel pokazujący sprzedaż, stan magazynowy i otwarte zamówienia na jednej stronie. Pod koniec stażu korzystało z niego codziennie ośmiu dyspozytorów i działa do dziś. Mój ówczesny kierownik zespołu jest dziś jedną z osób, które mnie polecają.
Poza studiami przez dwa lata pracowałem jako student w kasie chorych, tworząc analizy danych, głównie w SQL i Pythonie. Pracę magisterską napisałem we współpracy ze sklepem meblowym: modele prognozujące wskaźnik zwrotów, a efektem był model przewidujący zwroty w danej kategorii nawet o jedenaście procent trafniej niż dotychczasowa metoda.
Doświadczenia zawodowego w ścisłym sensie jeszcze nie mam, za to mam trzy dowody na to, że moje analizy są wykorzystywane, a nie trafiają do szuflady. W waszym ogłoszeniu jako pierwsze zadanie wymieniono budowę standardu raportowania dla oddziałów. Właśnie od tego chętnie bym zaczął.
Dlaczego to działa: osoba na starcie kariery w żadnym momencie nie przeprasza za brak doświadczenia zawodowego; sama nazywa ten brak w ostatnim akapicie i zestawia go z trzema dowodami. Staż, praca studencka i praca magisterska są opowiedziane jako wyniki pracy, każdy z weryfikowalnym szczegółem: ośmiu codziennych użytkowników, jedenaście procent trafności, jedna osoba polecająca. Struktura celowo odbiega od klasycznego schematu: motywacja pojawia się już w pierwszym zdaniu, bo to najczęstsze pytanie, jakie budzą wątpliwości przy początkujących kandydatach. Zakończenie nawiązuje do konkretnego pierwszego zadania z ogłoszenia i pokazuje: przeczytał je uważnie.
Wzór stojący za obydwoma przykładami
Obie prezentacje są ściśle wyselekcjonowane: jedna duża historia u osoby doświadczonej, trzy drobne dowody u początkującego, cała reszta odpada. Obie podają liczby, które można zweryfikować, i obie kończą się zdaniem odnoszącym się do konkretnego ogłoszenia. Jeśli budujesz własną wersję: najpierw zapisz dowody, potem pierwsze zdanie, na końcu resztę. eloqole tworzy z tego zarówno wersję dwuminutową, jak i trzyminutową.