Tören salonu için iki eksiksiz konuşma, her biri yaklaşık 300 kelime: Bu, üç ila dört dakikalık konuşma süresi demek; katlanır sandalyeler galip gelmeden önceki üst sınır. İsimler uydurma, işleyiş gerçek. Her konuşmanın ardından neden işe yaradığı yazıyor. Arkasındaki yapıyı Okul toplantısı konuşması sayfası anlatıyor.
Örnek 1: Okul yılının başında öğrenci temsilcisi
Durum: Yaz tatilinden sonraki ilk toplantı, tören salonu, 5-12. sınıflar, okul yönetimiyle ders programı duyuruları arasında dört dakikalık konuşma süresi.
Günaydın! Yeni olan herkese: Ben Amelie Roth, 11a’ya gidiyorum ve mayısta beni öğrenci temsilcisi seçtiniz. İlk üç sıradaki beşinci sınıflara: Hoş geldiniz. Altı yıl önce ben de tam sizin şu an oturduğunuz yerde oturuyordum. Bütün tören salonunun en iyi yerlerini kaptınız: Ön taraftan her şey görünür.
Size söyleyeceğim tam üç şey var, sonra mikrofon yine Petzold Bey’in. Kendime dört dakika ayırdım, saat işliyor.
Birincisi: su sebili. Geçen öğretim yılında bunun için 1.100 imza topladınız. Sipariş verildi. Hademe, bağlantının sonbahar tatilinde yapılacağını, ekimden itibaren yeni binada duracağını söylüyor. Bunu, kareli kâğıda yazılmış bir imza listesiyle başardınız. Bu okulda sizi rahatsız eden her şey için bunu aklınızda tutun.
İkincisi: Öğrenci Meclisi takviye arıyor. Şu anda dokuz kişiyiz. Geçen yıl bu sayıyla bağış koşusunu, iki tema gününü ve genç seçimine dair panel tartışmasını başardık. On beş kişiyle bunun iki katını yaparız. İlk toplantı perşembe günü saat 13.30’da, 114 numaralı oda. Fikirlerinizi getirin, tuhaf olanları bile. Su sebili de iki yıl önce tuhaf bir fikirdi.
Üçüncüsü, ve benim için en önemlisi: Bir şey sizi rahatsız ediyorsa, bize yazın. Öğrenci Meclisi posta kutusu artık sekreterliğin yanında asılı, her cuma boşaltıyoruz. Üzerine isim yazmanıza gerek yok, bir kâğıt yeter. Geçen öğretim yılında 74 kâğıt toplandı. Üçü projeye dönüştü ve biri ekimden itibaren su dağıtacak.
Hepinize iyi bir öğretim yılı. Yeni gelenlere, buraya çabuk alışmanızı diliyorum. Alışamazsanız da: Sarı kurdeleli on birinci sınıflar sizin rehberleriniz, bu binadaki her odayı bilirler. Görüşürüz. Perşembe, 114 numaralı oda.
Neden işe yarıyor: Konuşma üç madde duyuruyor: Tören salonu, yirminci saniyeden itibaren ne kadar süreceğini bilir ve sakin kalır. Su sebili, herkesin doğrulayabileceği bir kanıt (1.100 imza, ekim, yeni bina) ve bu arada asıl mesajı da kanıtlıyor: Katılmak, bu okulda bir şeyi değiştiriyor. Her çağrının bir tarihi ve oda numarası var, “114 numaralı oda” iki kez geçiyor, ikincisinde son cümle olarak, böylece akılda kalıyor. Ve beşinci sınıflara daha en başta doğrudan sesleniliyor: En küçükler en huzursuz dinleyicilerdir; onları ilk dakikada kazanan, bütün salonu kazanır.
Örnek 2: Okul müdürü gönüllülüğü onurlandırıyor
Durum: Yaz tatilinden önceki son okul toplantısı. Okul müdürü, okul ilk yardım ekibini ve tek bir öğrenciyi onurlandırıyor, üç dakikayı biraz aşıyor, ardından alkış ve belgeler.
On dört yıldır okul toplantılarında burada, önde duruyorum ve şimdi her yıl en çok beklediğim kısım geliyor: onurlandırmalar.
Önce okul ilk yardım ekibi. 8-12. sınıflardan on iki öğrenci, onları kırmızı sırt çantalarından tanırsınız. Bu öğretim yılında: 87 müdahale. Bunun için on iki kişi, başkaları uyurken iki haftada bir cumartesi gönüllü olarak eğitim aldı. 87 müdahale demek: patlayan dizler, spor şenliğinde tansiyon düşmesi ve şubatta işin ciddileştiği o an. Bir öğretmen öğretmenler odasında bayıldı ve Q1’den Melina Okafor, ambulans gelene kadar ilk dakikaları idare etti. Acil doktoru sonrasında bana şöyle dedi: “Genç hanım her şeyi doğru yaptı.” Melina, öne gelir misin lütfen? Ve onunla birlikte bütün ilk yardım ekibi.
İkinci onurlandırma, normalde asla öne çıkmayan birine gidiyor. 9c’den Jakob Wenzel, alt sınıflara matematik desteği aradığımızda eylülde gönüllü oldu. Pazartesi ve çarşamba, öğle arasında, penceresiz 021 numaralı odada. Jakob 64 randevunun 61’inde oradaydı. Sonbaharda notu beş olan üç beşinci sınıf öğrencisinin karnesinde şimdi üç yazıyor. Ona bunu neden yaptığını sorduğumda şöyle dedi: “Altıncı sınıftayken bir keresinde bana da biri yardım etmişti.” Jakob, sen de öne gel.
Bu okul, karnelerde ne bildiğinizi ölçer. 87 müdahaleyi ve penceresiz bir odada geçen 61 öğle arasını hiçbir karne ölçmez. Bu yüzden bugün ikisi de büyük sahneyi hak ediyor, bu tören salonundaki 400 kişinin önünde.
Gelecek öğretim yılında ilk yardım ekibinde ya da ders desteğinde yer almak isteyen: Demir Hanım pazartesiden itibaren kayıt alıyor, 108 numaralı oda. Onurlandırılan herkesi kutluyorum. Bu yıl bu okulu daha iyi hâle getirdiniz.
Neden işe yarıyor: Her onurlandırmanın bir adı ve doğrulanabilir bir sayısı var: 87 müdahale, 64 randevunun 61’i, beşten üçe. “O muhteşem gönüllülük” gibi genel bir övgü yok, bu yüzden her cümle hak edilmiş gibi hissettiriyor. Acil doktorunun sözü başkasından gelen bir övgü ve başkasından gelen övgü tören salonu önünde iki kat ağır basar. Penceresiz 021 numaralı oda, Jakob’un emeğini fiziksel olarak hissettiren ayrıntı. Sıralama sona doğru güçleniyor: önce grup, sonra en güçlü an olarak sessiz birey. Ve konuşma, harekete geçmeyi mümkün kılan bir duyuruyla bitiyor: Demir Hanım, pazartesiden itibaren, 108 numaralı oda.
Arkasındaki kalıp
Her iki konuşma da aynı kurala uyuyor: tek bir mesaj, okul yaşamından somut isimler ve sayılar, bir tarihle kapanış. Beşinci sınıf öğrencisinin tekrarlayamayacağı tek bir cümle yok. Tören salonu için kendi konuşmanızı yazarken, önce elinizdeki en somut üç ayrıntıyı toplayın: rekoru, oda numarasını, ismi. Konuşmayı bunların çevresine kurun. eloqole bunlardan, sizin konuşma sürenizde tamamlanmış bir taslak oluşturur.