İki eksiksiz sunuculuk örneği: önce bir dernek akşamının ilk “İyi akşamlar”dan veda konuşmasına kadar tam iskeleti, sonra bir ödül töreninin açılışı. Dernekler ve isimler uydurma, mekaniği doğrudan devralabilirsiniz. Ardındaki zanaatı Etkinlik Sunmak sayfası anlatıyor.
Örnek 1: Bir dernek akşamı için eksiksiz iskelet
Durum: Frohsinn Müzik Derneği’nin yıllık konseri ve dernek akşamı, halk evinde 140 konuk, dört program maddesi, sunuculuğu bir dernek üyesi yapıyor.
Karşılama, saat 19.30: İyi akşamlar ve halk evine hoş geldiniz! Bu kadar kalabalık olmanız ne güzel: 140 sandalye koyduk, Werner de arkaya iki sıra daha getiriyor. Adım Sabine Krauß, on bir yıldır Frohsinn Müzik Derneği’nde klarnet çalıyorum ve bu akşam sizi program boyunca ben ağırlayacağım. Dört madde var: Önce gençlik bandomuz çalacak, ardından üç üyemizi toplam 100 yıllık dernek sadakati için onurlandıracağız. Aradan sonra tiyatro grubu devralıyor, en sonda büyük orkestra çalıyor. Saat 22.00 sularında sizi geceye uğurluyoruz. İçecekler soldaki stantta, geliri yeni nota sehpalarına gidiyor. Açılışı, eylülden beri bu akşam için çalışan 19 çocuk ve genç yapıyor: Miriam Steger yönetimindeki gençlik bandomuz!
Geçiş 1, gençlik bandosundan sonra: Ne açılıştı, gençlik bandosuna bir alkış daha! Az önce bu neredeyse büyükler gibi çalıyor diye düşündüyseniz: İkinci sırada dokuz yaşındaki Lena oturuyordu, hayatındaki ilk konser. En gençlerden en uzun süredir aramızda olanlara geçiyoruz. Şimdi, üyelikleri toplamda tam bir yüzyıl eden üç kişiyi onurlandırıyoruz. Bunun için başkanımız Bernd Aicher’ı sahneye davet ediyorum.
Geçiş 2, onurlandırmalardan sonra: Bir sahnede yüz yıllık dernek sadakati, bu pek görülmez. Teşekkürler Bernd, Rosa, Karl ve Hannelore’yi bir kez daha tebrik ederim. Şimdi 20 dakika aranız var. Bunu içecek standı için kullanın ve fuayedeki fotoğraf duvarına bir göz atın: Orada 1987’deki dernek gezisinin fotoğrafları asılı, birinde Karl’ın hâlâ bıyığı var. Saat 20.45’te buradan devam ediyoruz, tiyatro grubu o sırada çoktan perde arkasında olacak.
Geçiş 3, tiyatro grubundan sonra: Tiyatro grubumuza alkış! Size bir sır vereyim: Bu skeci beşi yalnızca dört prova akşamında çıkardı ve suflörün sandalyesi bugün boş kaldı. Şimdi akşamın son noktası geliyor. Büyük orkestra üç yeni parça hazırladı; aralarında, oylamada en küçüklerimizin galip geldiği “Karayip Korsanları” film müziği de var. Şef Thomas Wielandt, sahne sizin!
Veda, saat 21.50 sularında: Böylece programın sonuna geldik. Sahnedeki herkese teşekkürler, tezgâh ve teknik arkasındaki on iki gönüllüye teşekkürler, geldiğiniz ve alkışladığınız için size teşekkürler. Yanınızda götürecek üç şey: Gençlik bandosu cuma günleri saat 17.00’de prova yapıyor, denemeye gelmek isteyen çocuklar bekleniyor. Bugünün fotoğrafları pazartesiden itibaren derneğin sayfasında olacak. Ve sandalyeleri toplarken on dakika el atan, çıkışta benden kişisel bir teşekkür alacak. İyi yolculuklar, 26 Nisan’daki bahar konserinde görüşmek üzere!
Bu neden işe yarıyor: Karşılama, dinleyicinin bilmek istediği her şeyi bir dakikada yanıtlıyor: kim sunuyor, ne geliyor, ne kadar sürüyor, içecekler nerede. Her geçiş, bir önceki program maddesinden bir ayrıntı alıyor (Lena, bıyık, boş suflör koltuğu) ve ondan bir sonrakine köprü kuruyor. Bir sunuculuğun vermesi gereken ana çizgi böyle doğuyor. Veda, genel bir sönümlenmeyle değil, tarihli üç somut duyuruyla bitiyor. Ve sondaki küçük anlaşma (bir teşekküre karşılık on dakika sandalye toplama), bir yandan gerçek bir organizasyon sorununu çözüyor.
Örnek 2: Bir ödül töreninin açılışı
Durum: Eschwingen Kültür Ödülü’nün on ikinci töreni, kür binasında (Kurhaus); üç kategori, dokuz aday, 200 davetli konuk.
İyi akşamlar ve Eschwingen Kültür Ödülü’nün on ikinci törenine, Kurhaus’a hoş geldiniz. Adım Jonas Behrend, bu akşam sizi ben ağırlayacağım.
Gerilim yükselmeden önce, yerli yerine koymak için üç sayı: Bu yıl 34 başvuru geldi, hiç olmadığı kadar çok. Beş kişilik bir jüri bunlardan üç kategoride dokuz adayı seçti: yeni yetenek, gönüllülük ve yılın bağımsız kültür projesi. Ödül sahiplerini, Yurttaş Vakfı ve Volksbank tarafından bağışlanan 3.000’er euro bekliyor.
Bugün kimin kazanacağını ben de bilmiyorum. İsimler, jüri sözcüsü Dr. Almut Schneiders’in birazdan açacağı üç mühürlü zarfın içinde ve az önce fuaye lambasına tutup baktığımda hiçbir şey seçemedim. Yani gerçekten gergin bir sunucu görüyorsunuz.
Akşam şöyle işleyecek: Her kategoride önce üç aday hakkında kısa bir film gösteriyoruz, ardından sonucun açıklanması, sonra da ödülün takdimi geliyor. Kategoriler arasında, girişte çoktan dinlediğiniz Reibach ikilisi çalıyor. Üçüncü ödülden sonra şehir ve vakıf, fuayede bir resepsiyon veriyor; saat 21.00 civarından itibaren ödül sahipleri de tebrikleriniz için orada hazır olacak.
Bir dileğim daha var: Bu akşam dokuzu için üç kez alkışlayın. Her aday gösterimi, bugüne dek sahnesi olmamış bir emeği temsil ediyor. Bu akşam bir sahnesi var. Işıklar sönsün, film başlasın: yeni yetenek kategorisi.
Bu neden işe yarıyor: Baştaki üç sayı (34 başvuru, dokuz aday, 3.000 euro), ilk isim okunmadan akşama ağırlık veriyor. Kazananları kendisinin de bilmediğini itiraf etmesi, fuaye lambası esprisiyle birlikte, sunucuyu tören amiri değil, dinleyicinin müttefiki yapıyor. Akış, resepsiyon ve saati de dahil, bir kez baştan sona duyuruluyor; sonra kimsenin kafası karışmıyor. Sondaki alkış dileği ise birazdan eli boş kalacak altı kişiyi koruyor: dinleyiciye verilmiş, adaylara iltifat gibi paketlenmiş bir yönetmen talimatı.
Ardındaki kalıp
Her iki sunuculuk da aynı alet çantasıyla çalışıyor: ilk 60 saniyede yön verme, kalıp sözler yerine somut ayrıntılardan geçişler, çapa niyetine saatler ve sayılar, sonda net duyurular. Sunuculuk hiçbir zaman gösterilerin önüne geçmiyor; en iyi anı, dinleyicinin sunuculuk olarak hiç algılamadığı andır. Kendi iskeletiniz gerekiyorsa: eloqole, program akışınızdan karşılamayı, geçişleri ve vedayı sizin için yazıyor.